Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pınarhisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasını (b) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın katılanını uğradığı zarar olan 1922.00 TL 'nin tazmin suretiyle giderilmesi tedbirine çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi söz konusu kavakları alacağına karşılık kestiğine, bu hususta tanık dinletme talebinin reddedildiğine, kararın bu yönüyle yasaya aykırı olduğuna, suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, hakkında lehe hükümlerin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay katılana babasından kalan taşınmaz üzerinde bulunan dokuz adet kavak ağacının sanık tarafında kökünden kesildiği iddiasına ilişkindir.

2.Kolluk olay yerinde inceleme yapmış suça konu taşınmazda dokuz adet kavak ağacının kökünden kesildiğine ilişkin tutanak tutmuştur.

3.Mahkemece keşif yapılmış teknik bilirkişi raporunda suça konu taşınmazın Yenice köyü 1121 numaralı parsel olduğunu bildirmiştir,

4.Yapılan gözlemde taşınmaz üzerinde altı adet kesilmiş kavak ağacı kökünün bulunduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça konu 1121 numaralı taşınmazın tapu kaydı getirtilip katılanın taşınmazda hak sahibi olup olmadığı belirlenip, sanığın suça konu taşınmazda bulunan kavak ağaçlarını kesip götürme şeklindeki eyleminin hırsızlık suçunu oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule ve uygulamaya göre de,

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tedbire çevrilirken, suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, hükmün dördüncü fıkrasında "TCK 50 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince sanığın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellik vesair hususiyetlere binaen sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın katılanın uğradığı ziraat bilirkişisi ...'ın raporunda belirttiği 1.922,00 TL zararın tazmin suretiyle giderilmesi tedbirine çevrilmesine" karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326 ncı maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.