Karar Detayı

MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi

SUÇ: 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

KARAR: Mahkûmiyet

İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2019 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 30.09.2019’te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.06.2021 tarihli ve 2021/11043 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2021 tarihli ve KYB 2021/84305 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.07.2021 tarihli ve KYB 2021/84305 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ 6136 sayılı Kanun'un 4/1. maddesinde "Ülke içinde kama, hançer, saldırma, şişli baston, sustalı çakı, pala,kılıç, kasatura, süngü, sivri uçlu ve oluklu bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta ile salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel nitelikteki benzeri aletlerin yapımı yasaktır." şeklinde ve aynı Kanun'un 15/4. maddesinde "(Ek fıkra: 23/1/2008 5728/158 md.) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde yer alan düzenlemelere nazaran, dosya kapsamında bulunan 08/03/2019 tarihli uzmanlık raporuna göre, 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz olmayan bıçağı, suça sürüklenen çocuğun sırf saldırıda kullanmak amacıyla yanında taşıdığına ilişkin somut bir emare bulunmaması karşısında, "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı, bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağının gözetilmemesinde,

2 Kabule göre de;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18/11/2015 tarihli ve 2015/7647 esas, 2015/24703 sayılı ilamında, "...Sanıktan bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi..bozmayı gerektirmiştir." şeklinde belirtildiği, somut olayda suça sürüklenen çocuktan 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesi kapsamında 1 adet fişek ile birlikte yine anılan Kanun'un 15/4. kapsamında bıçak ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesine göre fikrî içtima kuralları uygulanarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 6136 sayılı Kanun'un dördüncü maddesinin birinci fıkrasında;

"Ülke içinde kama, hançer, saldırma, şişli baston, sustalı çakı, pala, kılıç, kasatura, süngü, sivri uçlu ve oluklu bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta ile salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel nitelikteki benzeri aletlerin yapımı yasaktır."

Aynı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrasında;

Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, suça sürüklenen çocuktan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında 1 adet fişek ile birlikte yine anılan Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında bıçak ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkında dosya içeriğine göre 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve aynı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ayrı ayrı cezalandırıldığı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin İstinaf ilamı ile 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası düzenlenen suçun 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi kapsamında ön ödemeye tabi suçlardan olması nedeniyle bozulmasına karar verildiği ve Mahkemesince ön ödeme işlemlerinin yapılması için yeni esasa kayıt edildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen, işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır şeklindeki fikri içtima kuralına göre hükümlünün 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında tanımlanan temel cezanın alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezalandırılması gerekirken aynı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ayrıca cezalandırılamayacağının gözetilmemesi Kanun'a aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında açılan davanın derdest olması halinde birleştirildikten sonra hükümlünün hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği anılan davanın kesinleşmiş olması halinde ise bu suçtan ayrıca cezalandırılamayacağı hususu gözetilerek hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.