Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli kararı ile ''...Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın itirazı üzerine yapılan yargılamada, Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli kararıyla hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz isteği

1. Sanığın suç işleme kastı bulunmadığına

2. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

B. Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın Adana Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta iken, olay tarihinde cezaevinden firar etmesine ve aynı gün teslim olmasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamları gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında, Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli kararı ile hükmedilen 10 aylık hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrüre esas alındığı, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bu durumun 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu, bozmadan sonra yapılan yargılamada ise, Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2014 tarihli kararı ile hükmedilen 1 yıl 4 ay 20 günlük hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınarak sanığın aleyhine karar verildiği anlaşılmakla, bu durum hukuka aykırı bulunmuş, ancak 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı ile sanık müdafinin diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün tekerrüre ilişkin 6. fıkrası çıkartılarak yerine, "Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/06/2015 tarih ve 2014/776 E. ve 2015/338 K. sayılı ilamı ile sanığın 10 ay hapis cezası cinsinden mahkumiyeti tekerrüre esas alınarak, neticeten verilen iş bu hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.