Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.03.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında fuhuş yaptırmak ve cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.11.2021 tarihli ve 2019/5076 Esas, 2021/21295 Karar sayılı kararı ile "...Hükmün gerekçesinde "sanığın mağdur ...'yi cebir kullanarak hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs eylemini gerçekleştirdikleri" gerekçesiyle eylemine uyan TCK. 109/2,3 b f, 35. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiğinden bahsedilmesine rağmen sanık hakkında hüküm kısmında ; TCK 35. maddesi gereği teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması,Sanığın üzerine atılı suçu çocuğa karşı ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3 b f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiğinin gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Sanığın suçu cinsel amaçla işlediğinin anlaşılması karşısında cezasından TCK. 109/5. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası (b,f) bendleri, beşinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, mağdurun yaşını bilmediğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre hükmün aleyhe bozulması halinde sanıktan bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması zorunlu olup; bozma ilamının sanığa tebliği ile duruşmaya katılması sağlanıp bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması gerektiği gözetilmeden savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracak şekilde yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

Sanık Rahime Alay hakkında aynı suçtan verilen 3 yıl 5 ay hapis cezasının temyiz edilmeden kesinleşmesine rağmen infaza vermeyerek görevini kötüye kullananlar hakkında mahkemece mahallinde gereğine tavessül edilebileceği düşünülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.