Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Doğanşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi,

58 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 5 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli ve 2020/17980 Esas, 2021/13575 Karar sayılı kararı ile "… "... Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,…" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamı sonrası Doğanşehir Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 Ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Sanığın itirazı üzerine, Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna cezanın para cezasına çevrilmesine ve ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanığın Doğanşehir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, 14.09.2015 tarihinde özel izne gönderildiği, 21.09.2015 günü özel izin süresinin bitiminden itibaren en geç 48 saat içinde yani 23.09.2015 günü saat 16:30'a kadar izinden dönmesi gerekirken dönmeyerek firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın firar ettiğine ilişkin kurum yetkililerince tutanak düzenlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın olay günü Doğanşehir Açık cezaevinde hükümlüyken gönderildiği özel izinden dönmeyerek atılı suçu işlediği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "...sanığın 5237 sayılı Kanun'un 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilirken hüküm fıkrasında temel cezaya atıf yapan 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası gösterilmeyerek 5271 sayılı Kanun'nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması..." dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Doğanşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün ilk fıkrasında yer alan " dikkate alınarak" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.