Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Bilişim sistemindeki verileri bozma yok etme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme vb.

HÜKÜM: Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının,2015/1645 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 243 üncü maddesinin birinci ve 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 gün ve 2015/20 Esas, 2015/457 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemindeki verileri bozma yok etme, erişilmez kılma,sisteme veri yerleştirme ve bilişim sistemine girme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri;

Sanığın atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, İstanbul ili Beyoğlu Kamu Hastaneleri Kurumunun kullandığı "envision" adlı bilişim ve döküman saklama sistemine sanık üzerine kayıtlı telefon numarasına ait 176.33.36.18 IP numarası ile girilerek, sistemdeki kayıtlı insanlara ilişkin bilgileri değiştirmeye çalışıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Katılan kurum tarafından sistemlerine giren IP numarasının 176.33.36.18 olarak belirlendiğine dair şikayet dilekçesi dosyada mevcuttur.

3. Belirlenen IP numarasının sanık adına kayıtlı telefon hattı üzerinden kullanıldığı Bilgi ve Teknoloji İletişim Kurumu Başkanlığı ile yapılan yazışmalar neticesinde belirlenmiştir.

4. Sanık savunmasında "Kendisinin yazılım işiyle uğraştığını, işyerinin saat 18:00 sularında kapandığını ancak olayın 21:00 sularında gerçekleştiğini, işten ayrıldıktan sonra internet modemini açık bıraktıklarını, bu modemin kablosuz olduğunu ve wifi olarak çalıştığını, kendi modemini kullanan komşuları veya kötü niyetli kişiler bu modemden internete girerek bu işlemi yapmış olabileceğini, yanında çalışan kişilerin de bu işi yapmasının mümkün olmadığını çünkü herhangi bir menfaatlerinin olmadığını" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

5. Mahkeme tarafından yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, sanığın dava konusu olaydan sonra başka bir işyerine taşındığı, eski ve yeni adresinde dinamik (otomatik) IP kullandığı, bilgisayarlarını ve ADSL modemini yenilemesi ve ayrıca modemin Wi fi özelliği ile dışardan şifresinin kırılma olasılığının bulunduğu belirlenerek bilirkişi raporu dosyaya sunulmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

İstanbul İli Beyoğlu Kamu Hastaneleri Kurumunun kullandığı envision isimli bilişim ve döküman saklama sistemine, sanık adına kayıtlı telefona ait 76.33.36.18 IP numarası ile izinsiz girilerek sistemdeki verilerin değiştirilmeye çalışıldığı belirlenmiş ise de; sanığın savunmasında "Olayla ilgisi olmadığını, modeminin Wi fi özelliğinde olduğundan başkaları tarafından da kullanılabildiğini" beyan etmesi ve bilişim uzmanı tarafından yapılan inceleme sonucu hazırlanan bilirkişi raporunda, sanık tarafından dinamik (otomatik) IP kullanıldığının ve ADSL modeminin Wi fi özelliğinin olması nedeni ile dışardan şifresinin kırılma olasılığının bulunduğunun belirtilmesi karşısında, mahkemece, sanığın atılı suçu işlediği yönünde şüphe olduğu gerekçesi ile verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiş ve yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10/11/2015 gün ve 2015/20 E. 2015/457 Karar sayılı kararına yönelik katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.