Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: İftira

HÜKÜMLER: Beraat, mahkumiyet

Katılanın, 30.06.2016 tarihli duruşmada, sanık ...'ten şikayetçi olmadığını beyan ettiği, temyiz dilekçesinde de bu sanık lehine temyiz isteminde bulunduğu, bu itibarla sanık ... yönünden iftira suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ...'in iftira suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması ve sanık ...'in, 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.

2. Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına; sanık ... hakkında ise aynı suçtan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, sanık ...'in suçunun sabit olduğuna ve diğer sanık ...'in ise beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'in yazdığı ve sanık ...'in imzalayarak Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği dilekçede, katılanın, ...'i gıyapta tehdit ettiğini belirterek iftira ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. Sanık ... tarafından imzalanarak gönderilen 09.11.2015 tarihli dilekçede ve 10.11.2015 tarihli ifadesinde, ...'nın, ...'in İzmir ilindeki ev adresini öğrendiğini, ...'in o adreste bulunan ailesine zarar vereceğini, ilk fırsatta onu da öldüreceğini söylediğini beyan etmiştir. Sanık ..., 10.11.2015 tarihli ifadesinde, Deniz'in daha önceden kendisine sarfettiği benzer tehdit sözlerinin, Süleyman tarafından kendisine iletildiğini beyan etmiştir.

3. Sanık ..., 18.11.2015 tarihli dilekçesinde ise, Deniz'in sadece Hakan'ı sorduğunu, tehdit etmediğini, sanık ...'ın zorlaması ile ve aynı koğuşta oldukları için, yazıp getirdiği dilekçeyi imzaladığını ifade etmiştir.

4. Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/6163 sayılı soruşturması kapsamında, ... hakkında tehdit suçundan 29.12.2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiştir.

5. Katılan ile sanık ... arasında husumet bulunduğuna dair ve katılan tarafından sunulan İzmir 3 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunca düzenlenen 14.04.2015 tarihli disiplin cezası verilmesine yer olmadığı kararı ile 04.11.2015 tarihli fezlekesi, Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/3095 sayılı soruşturma dosyasındaki ifade tutanakları dosya içerisinde mevcuttur.

6. Sanık ... savunmasında, diğer sanık ...'in ailesine zarar vereceği tehdidi ile suça konu dilekçeyi imzaladığını, dilekçenin Hakan tarafından yazılarak kendisine getirdiğini, sanık ... ile kaldığı koğuştan ayrıldığını, ...'na haksızlık yapıldığını düşünerek ek dilekçe yazdığını beyan etmiştir.

7. Sanık ... savunmasında, sanık ...'ın adliyeden dönüşte ...'nın ailesine zarar vereceğini söylediğini ilettiğini, birlikte dilekçe yazdıklarını, koğuşta çıkan kavgada sanık ... aleyhine tanıklık yapınca, Süleyman'ın ek dilekçe verip beyanından döndüğünü beyan etmiştir.

8. Katılan, sanık ... ile adliyede karşılaştıklarında, aynı koğuşta kalan diğer sanığa dikkat etmesi uyarısında bulunduğunu, sanık ... ile aralarında husumet bulunduğunu, sanık ...'ın, diğer sanık ... üzerinde baskı kurarak hakkında dilekçe yazdıklarını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın, sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyizi yönünden;

Katılanın, 30.06.2016 tarihli duruşmada, sanık ...'ten şikayetçi olmadığını beyan ettiği, 15.08.2016 tarihli temyiz dilekçesinde de bu sanık lehine temyiz isteminde bulunduğu, bu itibarla sanık ... yönünden iftira suçundan 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatı bulunmadığı ve beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmıştır. Hüküm, karar tairhi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi değildir.

B. Katılanın, sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyizi yönünden;

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olaylar ve olgular bölümünde ayrıntılı açıklanan tespitler, sanığın, katılanın daha önceden de kendisini benzer şekilde tehdit ettiğini, diğer sanık ...'in kendisine ilettiği sözler nedeniyle katılan hakkında şikayette bulunduğunu ve dilekçeyi birlikte yazdıklarını savunması, taraflar arasında husumetin varlığını gösterir evrak içeriği dikkate alındığında, sanığın iftira kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

1. Katılanın, sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyizi yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararına yönelik katılanın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Katılanın, sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyizi yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle,Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.