Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: İftira

HÜKÜMLER: Beraat, Hüküm düzeltilerek istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır.

2. Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının ger bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanık müdafii tarafından karara karşı yapılan itiraz başvurusu üzerine Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2016 tarihli kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine karar verilmiştir.

4. Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından, 24.11.2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 05.12.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmü duruşma açılmadan kaldırarak "sanığın fiilinin kanunda suç olarak düzenlenmemesi sebebiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2 a maddesi gereğince BERAATİNE, sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifeleri uyarınca 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine, yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına" suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine, atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, katılanın kendisini tehdit ettiğinden bahisle Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/412 Esas sayılı dosyasından açılan kamu davasında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat etmesi nedeniyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk derece mahkemesinin kabulü

Sanığın, asılsız olarak katılanın kendisini tehdit ettiği iddiasında bulunması nedeniyle açılan kamu davasında katılanın beraat ettiği gerekçesiyle iftira suçunu işlediği kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Sanığın, iddialarının maddi vakıalara dayanması, mahkemece katılanın suçu işlemediğinin sabit olmasından değil delil yetersizliğinden dolayı beraat kararı verildiği gibi nedenlerle eyleminin Anayasal hak olan şikayet hakkı kapsamında kaldığı değerlendirilerek, sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 15 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendinde yer alan düzenlemeler karşısında; ilk derece mahkemesinden gelen dava dosyasının tekemmül ettiği, başkaca toplanması gereken delil bulunmadığı hallerde bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın 'hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" şeklinde sanığın beraatine, davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunmasına karar verilebileceğinden tebliğnamede bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını

sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. İhbara konu suçtan beraat hükmü kurulması sanık açısından iftira suçunun oluşması için yeterli değildir.

Sanığın aşamalardaki savunmalarına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atma niteliğinde olmayıp, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve savunma hakkı kapsamında kaldığı yönündeki değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz nedeninin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.12.2017 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.