Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: İftira

HÜKÜM: Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında iftira suçundan dava açılmıştır.

2.Ankara Batı 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/1 Esas, 2016/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili temyiz isteği; sanığın suç kastı bulunduğu, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu, usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay,davacı vekili sıfatıyla Ankara Batı 3.Aile Mahkemesi 2013/898 Esas davayı takip eden sanığın 31/12/2014 tarihli duruşma tutanağında bulunan imzanın kendisine ait olmasına rağmen Ankara Batı Adliyesi Adalet Komisyonu Başkanlığı'na 15/01/2015 tarihli dilekçe ile imzanın kendisine ait olmadığından bahisle şikayetçi olarak mağdur ... hakkında ihzari incelemenin başlatılmasına sebebiyet verdiği, sanığın iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın15.01.2015 tarihli dilekçe ile Ankara Batı 3.Aile Mahkemesi 2013/898 Esas sayılı davanın 31.12.2014 tarihli duruşma tutanağında bulunan imzanın kendisine ait olmadığı, mahkeme hakimi ... ve karşı taraf vekili ...'dan şikayetçi olduğu, gereğinin yapılması istemi ile Ankara Batı Adliyesi Adalet Komisyonu Başkanlığı'na müracaat etmiş, dilekçe ekine 15.01.2015 tarihli tutanak ile Ankara Batı 3.Aile Mahkemesi 2013/898 Esas sayılı davanın 31.12.2014 tarihli duruşma tutanağı örneğini dilekçe ekine eklediği anlaşılmıştır.

3. 15.01.2015 tarihli tutanak ile davacı vekili sanığın müracaatı üzerine Ankara Batı 3.Aile Mahkemesi 2013/898 Esas sayılı davanın 31.12.2014 tarihli celsede davacı vekili olan sanığın beyan etmediği beyanları eklendiği ve sanığın imzası taklit edilerek atılmış olduğu sanık avukatın beyanı, tanıklar beyanı ve kamera kayıtlarında mevcut olduğu, sanığın imzasının taklit edildiği duruşma zaptının aslı gibidir örneği alınarak tahrifat, yok etme gibi gibi işlemlerin önüne geçildiği sanığın adalet komisyonuna yaptığı başvurunun Ankara barosu avukat hakları merkezinde takibi ile HSK şikayetlerinin taraflarınca yapılması talebi olduğu imza altına alınmıştır.

4. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 09/04/2015 tarihli uzmanlık raporunda, ... adına bahse onu duruşma tutanağında atılı bulunan imza ile mukayese imzaları arasında yapılan karşılaştırma neticesinde söz konusu imzanın sanık ... elinden çıktığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Bu itibarla; sanığın katıldığı duruşma tutanağındaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği, aynı duruşmada davalı vekili sıfatıyla bulunan katılan ... ve davaya bakan Mahkeme hakiminden şüphelendiğini ancak imzayı atıp atmadığını bilmediğini beyan ederek asıl gerçeğin ortaya çıkarılması istemi ile müracaat ettiği olayda, eyleminin, suç işlemediğini bildiği kimselere suç isnadı biçiminde olmayıp, Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/1 Esas, 2016/223 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.