Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.012.2015 tarihli ve 2014/854 Esas, 2015/776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar

sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadere hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, tanık Yeşim'in iş yerinde bulunan çantasını çalan sanığın, çanta içerisinde bulunan mağdur ...'ye ait kredi kartından harcama yaptığı, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 28.02.2013 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında, tanık Yeşim'e ifadesinde belirttiği eşgal bilgileri doğrultusunda gösterilen fotoğraftan sanık ...'yı teşhis ettiği anlaşılmıştır.

3. 02.03.2013 tarihli video kaydı izleme tutanağında, 21.02.2013 günü saat 19.02'de kaydın başladığı, sanığın salon içinde ayakta oyalandığı, 18.55'te bulunduğu yerde bulunan sehpa üzerindeki çantadan eşya aldığı, 18.57'de yan taraftaki bir odaya girdiği, bu odada kadının yarısının gözüktüğü ve duvara doğru elini uzatarak orada bir şeyler ile uğraştığı, sonra elini kendi beline doğru çektiği, çıkarken de elinin çantasında olduğu ve eli ile çantasını karıştırdığı sonrada oradan ayrıldığı ve görüntüden çıktığı tespit edilmiştir.

4. 02.03.2013 tarihli yakalama ve üst arama tutanağında, sanığın ikametine gidilerek konu kendisine izah edildiğinde olayı doğrulayarak kredi kartı ile alışveriş yaptığını ve kartı daha sonra denize attığını söylemesi ile polis merkezine intikal ettirildiği imza altına alınmıştır.

5. Finansbank A.Ş. 06.03.2014 tarihli yazı cevabında, müşteki ...'ın 21.02.2013 tarihinde 4022********6996 no.lu kredi kartından gerçekleşen işlemin çipli ve şifresiz olarak gerçekleştiği bildirilmiş, ekte gönderilen işlem tablosunda Kasaba İç ve Dış Ticaret isimli iş yerinden 21.02.2013 günü 19.54'te 169,98 TL'lik POS ile harcama yapıldığı anlaşılmıştır.

6. Kasaba isimli iş yeri tarafından düzenlenen 21.02.2013 tarihli ... adına düzenlenen bir adet kazak ve çanta bedeli toplam 169,98 TL'lik harcama yapıldığını gösteren fatura ve bu harcamaya ilişkin slip örneğinin dosya evrakına eklendiği görülmüştür.

7. Tanık Y.S., sanığın ne kendisi ne de ailesi tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını beyan etmiştir.

8. Müşteki Ayşe, bu güne kadar ne sanık, ne ailesi tarafından ödeme yapılmadığını beyan etmiştir.

9. Sanık, tanık Yeşim'in iş yerinde masa üzerinde bulunan kredi kartını alarak, 169,00 TL harcama yaptığını, daha sonra bu parayı müştekiye elden ödediğini ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunmasına karşın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı ise de aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın tanık Y.S.'e ait cüzdan içinden müştekiye ait kartı kullanarak harcama yaptığı anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından

gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2015 tarihli ve 2014/854 Esas, 2015/776 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.