Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Eziyet

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.11.2022 tarihli ve 2022/30663 iddianame numarası ile sanık hakkında eziyet etme, ısrarlı takip, yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 123 üncü maddesi 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası (103 defa) 106 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında eziyet suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili, sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanığın her suç yönünden ayrı ayrı cezalandırılması ve üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Yeterli delil olmadığına, tanığın beyanını baskı ile verdiğine, müştekinin soyut beyanı ile karar verildiğine, yaralama olayının olmadığına ve teşdiden ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay, sanığın mağduru pek çok kez darp ettiği, okula gitmesini istemediği, kolunda sigara söndürdüğü sürekli bir şekilde baskı uyguladığı çok sayıda hakaret ve tehdit içeren mesajları gönderdiği, bu suretle mağdura karşı hakaret, tehdit ve kasten yaralama eylemlerinde bulunup eziyet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Adli Tıp Kurumu'nun raporuna göre mağdurun beyanları ile uyumlu lezyonlar tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. Tanık G.G. Beyanı tespit edilmiştir.

4. Sanığın kendisinin mağdura gönderdiğini kabul ettiği hakaret ve tehdit içerikli mesaj kayıtlarının dosyada olduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılan vekilinin her suç yönünden ayrı ayrı ceza verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemi yönünden; Sanığın mağdura karşı kasten yaralama eylemini sürekli ve sistematik bir şekilde işlediği, yine çok sayıda hakaret ve tehdit mesajları gönderdiği, bu eylemlerin de sistematik bir şekilde süreklilik gösterecek nitelikte işlendiği, bu hali ile kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarının bir bütün halinde mağdurun yaşı nedeniyle çocuğa karşı eziyet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla Mahkemenin kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Katılan vekilinin teşdiden ceza verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemi yönünden; Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiği ve belirlenen cezanın gerekçesinin yerinde ve yeterli olduğu anlaşılmakla herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dava dosya kapsamına göre; Mağdur ve tanık beyanı ile bu beyanlarını destekleyen doktor raporu ile mesaj kayıtları birlikte değerlendirildiğinde sanığın cezalandırılması için yeterli delil elde edildiği, tanığın beyanının mahkemesince usulüne uygun alındığı ve hükme esas alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, mağdur beyanının istikrarlı olduğu ve yaralanmalarının doktor raporu ile desteklendiği, sanığın ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin kararda tartışıldığı ve yerinde olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli kararında sanık müdafiince ve mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.