Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Genel güvenliğin tehlikeye sokulması, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2015/2140 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli, 2015/808 E., 2016/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine gör çektirilmesine, kişilik özellikleri itibari ile tekrar suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşmadığından hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci, 5237 sayılı Kanun’un 50 ve 51 inci maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesi kurumlarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Atılı suçları işlememesine rağmen eksik araştırma ile hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin,

2. Lehe olan hükümlerin uygulanmamasının,

Hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eniştesi olan katılan ... ile ablası arasındaki mesele nedeni ile ...'ı arayarak "arkanı kolla seni vuracağım" dedikten sonra, ...'ın çalıştığı, ...'a ait kapalı olan iş yerine giderek pompalı tüfek ile ateş ettiği ve iş yerine zarar verdiği iddialarına ilişkindir.

2. Olayın meydana geldiği iş yerinin ön kısmında kaldırımda 4 adet tüfek kartuşu bulunduğu, camlarda 4 adet isabet izi bulunduğu, iç kısımda plastik tapaların olduğu olay yeri incelemesi sonucu tespit edilmiştir.

3. Tanık U.D. ifadesinde "Katılan ...'a ait iş yerinde çalıştığını, iş yerini kapattıktan kısa bir süre sonra sanığın bir araç ile gelerek av tüfeği ile iş yerine doğru 4 5 el ateş ettiğini gördüğünü, sabah ... ile birlikte yaptıkları kontrolde dış camın haricinde içerideki bazı malzemelerin ve makinelerin de zarar gördüğünü tespit ettiklerini" beyan etmiştir.

4. Katılanlar beyanlarında "Sanığın gelerek iş yerine ateş ettiğini ve zararlarının olduğunu" belirtmişlerdir.

5. Sanık savunmasında "Ablası ile eniştesi ... arasındaki sıkıntılar nedeni ile, iş yerinin önünde havaya ateş ettiğini ancak başka eylemi ya da tehdit olayı olmadığını " beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Tehdit Ve Genel Güvenliğin Tehlikeye Sokulması Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile, sanığın, eniştesi olan katılan ...'ı arayarak, ablası ile aralarındaki sorun nedeni ile "arkanı kolla seni vuracağım" şeklinde tehdit ettikten sonra gece saat 23:00 sıralarında ...'ın kardeşi olan diğer katılan ...'ın iş yerine giderek kapalı olan iş yerine doğru pompalı tüfek ile ateş ettiği olayda,

1. Sanığın eyleminin, belli kişilere yönelik olması nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi delaletiyle bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, suç vasfında yanılgıya düşülerek tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

2. Sanığın savunmasında "Ablası ile eniştesi ... arasında sorunlar olduğunu, olay günü de annesi ve ablasını darp edilmiş görünce kimin yaptığını sorduğunu, ... olduğunu söylemeleri üzerine tüfeği alarak iş yerine gittiğini" beyan etmesi karşısında, sanığın bahsettiği ablası ve annesinin olayla ilgili tanık sıfatı ile ayrıntılı beyanları tespit edildikten sonra sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması

Hukuka aykırı görülmüştür.

B.Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olay yeri inceleme raporu, katılan iddiaları ve tanık anlatımları ile de sabit olduğu üzere, sanığın, katılan ...'a ait iş yerine ateş etmesi sonucu, camların ve içerideki malzemelerin bir kısmının zarar gördüğü anlaşılmakla, mahkemenin suçun oluşuma dair kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlendiği ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki ve aynı mağdura yönelik olmayan mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamında olduğu anlaşılmakla, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde

Zorunluluk bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli, 2015/808 E., 2016/87 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekler yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.