Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1 Sanık hakkında Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.11.2014 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 325 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2 Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli kararı ile iftira suçundan 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemleri,

1 Atılı suçu işleme kastı olmadığına,

2 Yalnızca şikayetten vazgeçmek istediğine,

3 Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın amcası ...'in kendisine hakaretlerde bulunduğunu , kendisini tehdit ettiğini ve evlerinin camını kırdığını ileri sürerek, resmi merci huzurunda şikayette bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediğine ilişkindir.

2. Sanığın şikayeti üzerine yürütülen soruşturma sırasında mağdur ... ve sanık ...'in kolluk kuvvetlerince ifadesi alınmıştır.

3. Mağdur üzerine atılı suçlamaları inkar etmiş, sanık ... ise kolluğa ek beyanda bulunarak mağdur hakkında asılsız isnatlarda bulunduğunu beyan ederek iftirasından dönmüştür.

4. ... hakkında işlediği iddia edilen suçlar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve sanık ... hakkında iftira suçundan 14.11.2014 tarihinde iddianame düzenlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın gerçekte işlemediğini bildiği halde amcası ...'den şikayetçi olması, akabinde ek beyanda bulunarak mağdurun eylemleri gerçekleştirmediğini belirtmesi üzerine kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi karşısında, sanığın gerçekte şikayetinden vazgeçmek istediği yönündeki beyanları samimiyetten uzak karşılanmış olup, sanığın iftira suçunu işleme kastı ile hareket ederek, iftira suçunu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, sanığın sübuta ve eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2014/1291 Esas , 2016/702 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.