Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma, kasten yaralama

HÜKÜM: Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, kasten yaralama suçundan ise aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, suçların sabit olduğuna ve mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın birlikte yaşadığı gayriresmi nikahlı eşinin 9 yaşındaki çocuğuna zorla dilencilik yaptırdığı, mağdur çocuğun dilencilik yapmak istemediği zaman da darp ettiği, mağdur çocuğun durumu babasına anlatması üzerine soruşturma başlatıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Görevlilerce düzenlenen 23.02.2014 tarihli adli raporda, mağdur çocuğun belinde 2*2 cm çapında iyileşmiş yara izi olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ve hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralandığı belirtilmiştir.

3. Mağdur çocuk aşamalarda vekil eşliğindeki beyanlarında, sanık tarafından 3 gün dilencilik yapmaya zorlandığını, dilenmek istemediğinde ise darp edildiğini iddia etmiştir.

4. Katılan ..., eşinin çocuklarını da yanına alıp kaçarak sanık ile birlikte yaşamaya başladıktan sonra kızı ile karşılaştığında, ağlayarak sanık tarafından dilencilik yapmaya zorlandığını, dilenmek istemediğinde ise darp edildiğini beyan ettiğini iddia etmesi üzerine Polis Merkezi'ne giderek sanık hakkında şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösteren, bu suçtan cezalandırılmasını gerektiren, şüphe halini aşarak tam bir vicdani kanaat edinilmesini sağlayacak boyuta ulaşan yeterlilikte delilin bulunmadığına yönelik kabulü karşısında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.