Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/589 E. 2021/686 K.

SUÇ: Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2014 tarihli ve 2014/10083 Soruşturma, 2014/5692 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli ve 2014/335 Esas, 2015/340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 ... maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli ve 2014/335 Esas, 2015/340 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2019/18448 Esas, 2021/6144 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/295 Esas, 2021/471 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay 18 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 ... maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/295 Esas, 2021/471 Karar sayılı kararına karşı sanığın itirazı üzerine Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/589 Esas, 2021/686 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 ... maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Basit yargılama usulünün uygulanması suretiyle verilen karara itiraz etmesi sonucu cezanın ağırlaştırılmasının haksız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Denizli Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın cezaevinden firar etmesine ilişkindir.

2. Ceza infaz kurumunca düzenlenen 23.04.2014 tarihli olay tutanağı ile aynı ... saat 23.30'da yapılan sayımda sanığın olmadığının tespit edildiği belirlenmiştir.

3. Sanık hakkında Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2014 tarihli ve 2014/335 Esas sayılı dosyası üzerinden yakalama emri düzenlendiği ve 12.02.2015 tarihinde Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan savunmasının alındığı belirlenmiştir.

4. Sanığın savunmasında, atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın temyiz sebebi yönünden

Asliye ceza mahkemesi, basit yargılama usulü sonunda verdiği hükümle, bu hükme itiraz edilmesi üzerine, genel muhakeme usulüne göre yapacağı yargılama sonunda hüküm verirken bağlı değildir. Kanun koyucu bu hususa ilişkin düzenlemeye 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin üçüncü fıkrasının ilk cümlesinde yer vermiştir. Söz konusu hükme göre; “ Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca h

üküm verirken, 251 ... madde kapsamında basit yargılama usulüne göre verdiği hükümle bağlı değildir…” Bu düzenlemenin sonucu olarak, mahkeme, itiraz üzerine yapacağı yargılama sonunda önceki hükmünden Esas No : 2022/1645

tamamen farklı bir hüküm kurabilir veya ilk hükmüyle aynı hükmü kurmakla birlikte, hükmün içeriğini farklılaştırabilir. Dolayısıyla mahkumiyet kararı verdikten sonra, itiraz üzerine yapacağı yargılama sonucunda beraat kararı verebilir. Ya da mahkumiyet kararı verdikten sonra itiraz üzerine yapacağı yargılama

sonucunda yine mahkumiyet kararı verebilir; ancak gerek fiilin hukuki nitelendirmesini ve gerekse de cezanın türünü ve miktarını ilk mahkumiyet hükmünden tamamen farklı şekilde belirleyebilir. Yine aynı madde hükmünün ikinci cümlesinde sanık dışındaki kişilerin itiraz etmesi halinde, sanık hakkında yapılan indirim oranının korunacağına ilişkin açık bir hükme yer verilmiştir. Söz konusu hüküm; “…itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hallerde 251 ... maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirim korunur." şeklindedir. Belirtilen yasal düzenlemeler karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanması ile yapılan (1/4) oranındaki indirimin, sanığın itirazı üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucu kurulan hükümde uygulanmaması açısından sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Diğer yönlerden

a. Cezaevi olay tutanağı, sanığın ikrarı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

b. Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2003 tarihli ve 2003/109 Esas, 2003/137 Karar sayılı kararının infaz tarihinin 11.10.2008 olduğu, temyize konu suç tarihi itibariyle üç yıl geçmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, bunun yerine sanığın adli sicil kaydındaki Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2011 tarihli ve 2008/223 Esas, 2011/468 Karar sayılı, 06.05.2013 kesinleşme tarihli 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2 b) numaralı bentte açıklanan nedenle Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/589 Esas, 2021/686 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulandığı fıkrada yer ... "Sanığın önceden işlediği suç nedeniyle, Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesince, 16/04/2003 ... ve 2003/109 E., 2003/137 K. Sayılı kararıyla verilip kesinleşen tekerrüre esas 12 yıl 6 ay hapis cezası mahkumiyetinin bulunduğu anlaşıldığından," ibaresinin çıkarılarak yerine "Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2011 tarihli ve 2008/223 Esas, 2011/468 Karar sayılı kararına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.