Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/579 E., 2016/341 K.

SUÇLAR: Çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesi uyarınca, çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, 62 ... maddesi,53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, ayrıca sanık ... hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar temyiz istemlerinde bir gerekçe bildirmemişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 05.06.2015 günü kolluk tarfından, Ankara şehirler arası otobüs terminali içinde dilencilik yaparak, terminal içerisinde bulunan esnaflara ve vatandaşlara rahatsızlık veren ve çocuklarını da kullanarak kazanç elde eden, dilenciliği meslek haline getiren şahıslar olarak tespit edilen ... ve yanındaki 2010 doğumlu ... ile ... ve yanındaki 1994 doğumlu oğlu ... ... ve yine kucağındaki oğlu 2012 doğumlu ... ... ile ilgili olarak aynı günlü tutanak tanzim edilmiştir.

2. ..., yanındaki ... isimli çocuğun yeğeni olduğunu, annesi ile babası hastahaneye gittiği için yanında getirdiğini AŞTİ'de otobüs beklediğini beyan etmiştir. Mahkemede ise çocuğu, annesinin yanına götürmek için otobüs beklediğini belirtmiştir.

3. ..., kolluktaki beyanında, ... çocukları olan ... ve ...'le beraber terminal içinde dilencilik yaptıklarını, çocuklarının aç olduğunu söyleyerek para istediğini, bu sırada polislerin geldiğini ikrar etmiştir. Mahkemede ise, yer bulamadığı için çocukları ile birlikte yerde oturduklarını, insanların dilenci sanarak kendilerine para verdiklerini, polislerin de o sırada geldiklerini beyan temiştir.

4. Duruşmada dinlenen zabıt mümzileri, Y.A. ve E.U. tutanağı tekrar ederek, şahısların, çocukları kullanarak dilencilik yaptıklarını beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... hakkında adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası mevcut olduğu halde, 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin tatbik edilmemiş olması, karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin sübuta ve suç niteliğinin belirlenmesine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin,28.04.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/341 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz

sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.