Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/253 E., 2016/201 K.

SUÇ: İftira

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.03.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca iftira suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03 2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın eyleminin ... olduğu, mahkemenin delillerin takdirinde hata yaptığı ve eylemin şikayet hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 05.12.2013 tarihinde Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığına vekili vasıtasıyla müracaatta bulunan ... Tarım Ürünleri ve Zirai İlaç Sanayi Şirketi yetkilisi ..., 29.08.2013 tarihinde şirketlerinde haciz yapıldığını, 3680 kilogram ağırlığındaki hurda bakırın alacaklı ... tarafından götürüldüğünü ancak bu hususun haciz tutanağına kaydedilmediğini belirterek, ... ve icra

müdürü ... ... hakkında şikayetçi olmuştur.

2. İcra müdürü alacaklı ve borçlu tarafın anlaşması nedeniyle hurda bakırın haciz zaptına eklenmediğini belirtmiş, ... ise haciz işlemi sırasında ellerinde bulunan müşteki firmanın keşidecisi olduğu, 56.000,00 TL bedelli çekin karşılıksız çıkması nedeniyle alacaklarını tahsil edemediklerini, çekin bedelinin karşılığında hurda bakırları kabul edebileceklerini söylemeleri üzerine, borçlu şirket yetkilisi ... ... ile anlaştıklarını, icra müdürü ve ... görevlilerin de orada hazır olduğunu, malın zorla kamyona yüklenmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını beyan etmiştir.

3. Şikayetçi şirkette muhasebe elemanı olarak çalışan tanık ... ... ifadesinde, haciz sırasında şikayete konu 3680 kilogram ağırlığındaki hurda bakırın, alacaklı şirkete ait kamyona yüklendiğini, kendi şirketlerinde tartı olmadığı için alacaklı şirkete gittiklerini, hurdaların burada tartıldığını kendisinin bizzat başında bulunduğunu, çalıştığı şirketin bilgisi olduğunu belirtmiştir. Diğer tanıklar da benzer ifade vermişlerdir.

4. Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı ... ve ... ... hakkında atılı hırsızlık ve görevi kötüye kullanma suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ..., sonrasında ... ...'ın vekili aracılığıyla şikayetçi olması üzerine, ... hakkında iftira suçundan incelemeye konu bu davayı açmıştır.

5. Mahkeme sanığın anayasal şikayet hakkını kullandığından bahisle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerekir. İhbara konu suçtan delil yetersizliği nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına veya beraat hükmü kurulması sanık açısından iftira suçunun oluşması için yeterli değildir.

Sanığın şirketi ile katılanın şirketi arasındaki önceki ticari ilişki nedeniyle icra müdürlüğünce yapılan çok sayıda takip ile hukuk mahkemelerinde görülen davalar olduğu, sanığın bu işlemler nedeniyle hukuka aykırı olduğunu düşündüğü maddi bir vakıaya da dayanan iddialarının, 2709 sayılı T.C. Anayasası'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve dilekçe hakkı kapsamında kalması nedeniyle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak beraat kararının yasal dayanağının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi olarak gösterilmesi gerektiği ancak bu husus

yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün

görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.016 tarihli ve 2015/253 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının beraat kararına ilişkin birinci bendinin çıkartılarak yerine; “Sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde karar verildi.