Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/825 E., 2016/628 K.

SUÇLAR: İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muş Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2015 tarihli ve 2015/1661 Esas sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Muş Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarih ve 2015/825 Esas, 2016/628 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava Konusu olay; hükümlü ... ...'in beyanlarına göre infaz koruma memuru olan sanık ... ...'ün ceza evine cep telefonu getirdiği, hükümlü diğer sanıkların kaldığı 19 nolu koğuşta lavabonun altında bulunan zula tabir edilen bölmede sakladıkları iddiasına ilişkindir.

2. 30.12.2014 tarihli genel arama tutanağında; ceza evinin 19 nolu odasında lavabo taşının yerinden sökülerek kontrol yapıldığı, herhangi bir yasak eşyaya rastlanmadığı belirtilmektedir.

3. Sanıklar aşamalarda değişmeyen savunmalarında; 19 nolu koğuşta ya da başka bir yerde yasak eşya olmadığını, sorun çıkarması nedeniyle koğuştan kovdukları hükümlü ... ...'in yalan beyanda bulunduğunu söylemişlerdir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanıkların atılı suçlamayı kabul etmemeleri, yapılan aramada yasak eşya olarak değerlendirilecek her hangi bir eşyanın ele geçirilememesi, olayla ilgili bilgi veren ... ...'in sanıklarla arasında anlaşmazlık bulunması, ... ... dışında başkada tanık bulunmaması gözetildiğinde, sanıkların atılı eylemi işlediklerine dair sanıklarla arasında anlaşmazlık bulunan ... ...'in soyut beyanları, ne zaman ve kim tarafından yapıldığı belli olmayan 19 nolu odanın tuvaletinde, zula olarak ifade edilen boşluk dışında sanıkların cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve ceza hukukunun ... prensiplerinden olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de nazara alınarak beraat kararı verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarih ve 2015/825 Esas, 2016/628 Karar sayılı kararında Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.