Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/2444 E., 2023/3 K.

SUÇ: İftira

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilerek duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 10.01.2023 tarihli kararı ile iftira suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf itirazları yerinde görülerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; iftira suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğuna, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, usul ve yasaya aykırı beraat kararının kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in, üç aydır ayrı yaşadığı eşi olan katılan ...'nın uyuşturucu madde kullandığına ilişkin asılsız suç isnadında bulunmak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, "... sanığın katılan ile aralarında boşanma davasından kaynaklı husumet doğrultusunda somut bir delil olmadan cezalandırılması maksadı ile ihbarda bulunduğu, Katılan ...'ın Adli Tıp Kurumu raporunda uyuşturucu madde kullanmadığının tespit edildiği ve hakkında takipsizlik kararı verildiği, bu itibarla sanığın üzerine atılı iftira suçunu işlediği..." gerekçesi ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "... sanığın ihbarında belirtilen zamandan 6 gün geçtikten sonra katılanın kan ve idrar numunelerinin aldırılmış olması, katılan hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan kovuşturma yer olmadığına dair karar verilmesinin sanık ... hakkında iftira suçundan mahkûmiyete yeter nitelik taşımaması, diğer bir deyişle sanığın, suç işlemediğini bildiği halde hukuka aykırı fiil isnadında bulunduğunun kesin ve tereddüde mahal kalmayacak şekilde ortaya konulması gerektiği nazara alındığında (Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2021/12271 Esas, 2021/19013 Karar ve 2018/3371 Esas, 2020/10228 Karar sayılı ilamlarında da vurgulandığı üzere) sanığın savunmasının aksine, iftira kastı ile hareket ettiğini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı...." gerekçesiyle sanığın, iftira suçundan mahkûmiyetine dair karar kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmaları, katılan beyanları, Adli Tıp Kurumu raporu ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliyesi Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin, iftira suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, usul ve yasaya aykırı beraat kararının kaldırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 10.01.2023 tarihli ve 2021/2444 Esas, 2023/3 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.