Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/1656 E., 2022/1042 K.

SUÇ: İftira

HÜKÜM: Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.04.2021 tarihli kararının kaldırılmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 268. maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 267. maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, aleyhe istinaf olmadığından kazanılmış hakkı korunarak 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2017 tarihli iddianamesi ile suç uydurma suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında ek savunma verilmek suretiyle iftira suçundan hapisten çevrili 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 12.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyete ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 268 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, aleyhe istinaf olmadığından kazanılmış hakkı korunarak 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işleme kastı olmadığına, suçun oluşmadığına ve bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanığın, kendi bilgisi ve rızası dışında adına hat çıkarıldığını söyleyerek şikayetçi olması üzerine yaptırılan imza ve yazı incelemesinde, abonelik sözleşmelerindeki imzaların sanığın eli ürünü olduğunun belirlendiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan iftira suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Sözleşmelerdeki imzaların sanığın eli ürünü olduklarının tespit edilmesine göre, farklı tarihlerde farklı bayilerden alınan hatların söz konusu olduğu, söz konusu sözleşmeleri düzenleyen kişilerin belirlenebilir olması nedeniyle eylemin iftira suçu kapsamında kaldığı, iki ayrı bayinin bulunması ve eylemin tek dilekçe ile işlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında verilen kararın başlık ve kısa hüküm bölümünde başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma ifadesi geçmiş ise de, hükmün gerekçesinde doğrudan iftira suçunun anlatılmış olması nedeniyle bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Dosya kapsamındaki deliller incelendiğinde; sanığın ... ve ... nolu hatların kendisi tarafından alınmadığını ve kullanmadığını, kimlik bilgileri ile adına hat çıkarıldığını söyleyerek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonucunda sözleşmelerdeki imzaların sanığın eli ürünü olduğunun tespit edildiği, buna göre farklı tarihlerde farklı bayilerden alınan hatların söz konusu olduğu, sözleşmeleri düzenleyen kişilerin belirlenebilir olması nedeniyle eylemin iftira suçu kapsamında kaldığı, iki ayrı bayinin bulunması nedeniyle de, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.