Yargıtay 8. CD 2018/1210 E. 2018/6790 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Nitelikli mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hükümlü veya tutukluların ayaklanması

HÜKÜM: Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1 Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik vasisi ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz hakkının şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olması, gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 11. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen bizzat hükümlüye yapılması icap eden bir tebligat niteliğinde olduğu, vasiye tebligat yapılmasının gerekmediği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığa 31.01.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü, sanık vasisi ...'ın CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 26.03.2014 günü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2 Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

06.03.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 09.05.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3 Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hükümlü veya tutukluların ayaklanması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların direnme fiillerini aynı eylemle birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiği halde, cezalarının TCK.nun 43/2. delaletiyle 43/1. madde uyarınca artırılmaması ve sanıkların eylemlerini silahla gerçekleştirmeleri nedeniyle haklarında TCK.nun 265/4. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, suçu işlemediklerine, savunma hakkının kısıtlandığına ve lehe hükümlere yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

4 Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/1 a maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanıklar hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliklerine göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.