Karar Detayı

MAHKEMESİ: Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2022/703 E., 2023/1274 K.

KARAR: Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesi verilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; 18.03.1924 tarihinde ölen müvekkillerinin mirasbırakanı (Abdurrahman ve Halime oğlu) ...’ın İstanbul ili, Eyüp ilçesi, .... Mahallesi'nde bulunan (eski 36 ada 2, 9, 10, 11, 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların) yeni 953 ada 2 parsel 954 ada; 5, 6, 7, 8, 9 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıt maliki iken mahlul olduğu gerekçesiyle Eyüp 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.12.1991 tarihli ve 1987/369 Esas, 1991/685 Karar sayılı kararıyla taşınmazların mirasbırakan adına olan tapu kayıtları iptal edilerek davalı ... İdaresi adına tescil edildiğini, mirasbırakanın mirasçılarının davacılar olması nedeniyle İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2007/63 Esas sayılı dosyasında tapu iptali ve tescil davası açtıklarını ve anılan dava dosyasına sunmak için davacıların müteveffa ...'ın mirasçıları olduğunu gösterir hasımlı mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların mirasbırakanı olduğunu iddia ettikleri ...ile İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/63 Esas sayılı tapu iptali ve tescil davasına konu taşınmazlarda kayıt maliki olan ...’ın farklı kişiler olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 07.12.2015 günlü ve 2015/3400 Esas, 2015/11289 Karar sayılı kararına uyularak Mahkemece 06.07.2017 tarihli ve 2

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.10.2021 tarih ve 2021/5780 Esas, 2021/1910 Karar sayılı ilâmında özetle; “ Mahkemenin, davacıların murisi ... oğlu ...'ın tapu kayıt maliki ...olduğu yönündeki tespitin doğru olduğu, mirasbırakan ...’ın, 18.03.1924 tarihinde ölümü ile geriye tek mirasçısı eşi ... 'ın kaldığı, mirasbırakanın 743 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun yürürlük tarihinden önce ölmüş olduğu anlaşılmıştır. Mirasçılık belgesi mülkte (emlakte) Feraiz hükümlerinin, arazide ise 21.02.1328 (1912) tarihli İkinci Tevsii İntikal Nizamnamesi hükümlerinin uygulanması gerektiği, mirasçılardan 743 sayılı Medeni Kanun ve 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun yürürlüğünden sonra ölenler olduğu taktirde, mülk ve arazi ayırt edilmeksizin ilgili Medeni Kanun hükümlerinin uygulanarak mirasçıların ve paylarının belirlenmelidir.

21.02.1328 tarihli İkinci Tevsii İntikal Kanunu'nun 7 nci maddesine göre birinci ve ikinci derecedeki miras sahiplerinden veya büyük baba veya büyük analardan hiçbiri bulunmazsa karı veya koca arazide, mirasın tamamına hak kazanacağından mahkemece araziye ilişkin belirlenen mirasçılar ve miras payları isabetli ise de emlakte feraiz hükümlerine göre belirlenen mirasçılar ve miras payları doğru değildir. Yukarıda açıklandığı üzere, emlakte feraiz hükümlerine göre, mirasçılardan sadece mirasbırakanın karısı kalmış ise, sağ kalan karı mirasın 1/4’ünü alır, kalanı ise Hazineye ait olur. Ancak mahkemece emlakte feraiz hükümlerine göre Hazine’nin mirasçılığı ve miras payı dikkate alınmaksızın tüm pay ... mirasçısı olan davacılara verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14.09.2023 tarihli ve 2022/703 Esas, 2023/1274 sayılı Kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıların mirasbırakanı olduğunu iddia ettikleri ...ile tapu kayıt maliki olan ...’ın farklı kişiler olduğunu, eksik araştırma ile karar verildiğini, beyan ve itirazlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları.

4. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 30, 575, 598 inci maddeleri, 4722 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 17 nci maddesi, 21.02.1328 tarihli ve İkinci Tevsii İntikal Kanunu'nun 7 nci maddesi.

5. Değerlendirme

6. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

7. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.