Karar Detayı

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/3082 E., 2022/2663 K.

KARAR: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2021/33 E., 2022/19 K.

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ...'in mirasçısı olduğunu, mirasçılığının Tokat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/1744 Esas, 2019/1726 Karar sayılı mirasçılık belgesi ile sabit olduğunu, iptalini istediği Tokat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/2076 E, 2018/545 K sayılı mirasçılık belgesinde müteveffa ...'in mirasçısının Hazine olduğunun tespit edildiğini iddia ederek anılan mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi 25.01.2022 günlü ve 2021/33 Esas, 2022/19 sayılı Kararı ile nüfus kayıtlarının incelenmesinde murisin 1965 yılında bekar ve çocuksuz öldüğü, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 496 ncı maddesinde yer alan " Altsoyu bulunmayan mirasbırakanın mirasçıları, ana ve babasıdır. Bunlar eşit olarak mirasçıdırlar. Mirasbırakandan önce ölmüş anne ve babanın yerlerini her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoyları alır. Bir tarafta hiç mirasçı bulunmadığı takdirde bütün miras diğer taraftaki mirasçılara kalır." düzenleme gereği annesi ... ve babası ...'nın mirasçı olduğu, mirasçı baba ... 'nın 1910 tarihinde ...'ten önce öldüğü ve bu sebeple halefiyet yoluyla mirasçı olarak altsoyunun kaldığı, bu doğrultuda hazırlanan Tokat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/1744 Esas, 2019/1726 Karar sayılı mirasçılık belgesinin hukuka uygun olduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 501 inci maddesine göre kişinin mirasçı bırakmadan vefat etmesi halinde Devlet'in mirasçı sıfatını kazanacağı, muris ...'in mirasçılarının bulunduğu, dava konusu iptali talep edilen mirasçılık belgesinin hukuka uygun düzenlenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi 27.10.2022 günlü 2022/3082 Esas, 2022/2663 sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanını tekrar ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 29, 30, 496, 501, 598 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

4. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.