Karar Detayı

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/1634 E., 2023/518 K.

DAVA TARİHİ: 05.06.2020

KARAR: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/165 E., 2021/367 K.

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin babası olan miras bırakan ...'nın davalı ...'ya boşanma davası açtığını ve dava devam ederken miras bırakanın vefat ettiğini, kusurun tespiti nedeniyle boşanma davasına müvekkillerinin devam ettiğini, bu davada davalının da kusurlu olduğunun tespitine karar verildiğini ancak dava konusu mirasçılık belgesinde davalı ...'nın da mirasçı olarak yer aldığını belirterek, İzmir 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2016/435 Esas, 2016/435 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesini talep talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı tanıkları dinlenildiğinde evliliğin sona ermesinde miras bırakanın daha ağır kusurlu olduğunun ortaya çıkacağını, boşanma davasına konu olaylarda müvekkilinin kusurunun olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2020/165 Esas, 2021/367 Karar sayılı kararı ile "...miras bırakan ... ile davalı arasında görülen boşanma davası neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 2018/1504 Esas, 2019/1291 Karar sayılı kararında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda, davalı kadının da kusurlu olduğunun tespitine' şeklinde karar verildiği, iş bu kararın Yargıtay 2. Hukuk Dairesince onandığı, Türk Medeni Kanunu'nun 181 inci maddesi gereğince diğer eşinin kusurunun ispatlanması halinde davalının miras bırakanın mirasçısı sıfatına haiz olamayacağı..." gerekçeleriyle "... davanın kabulü ile dava konusu mirasçılık belgesinin iptaline, yeni mirasçılık belgesi düzenlenmesine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma davasında mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda davacı kocanın da kusurlu olduğu kanaatine varıldığını, boşanmaya ait dava dosyasında yer alan tanık ifadeleri incelendiğinde boşanmada miras bırakan ...’nın daha ağır kusurlu olduğunun görüleceğini, verilen kararın doğru olmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2023 tarihli ve 2022/1634 Esas, 2023/518 Karar sayılı kararı ile "...boşanma davasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda davalı kadının da kusurlu olduğunun tespitine karar verildiği, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2019/7596 Esas, 2020/754 Karar sayılı ilamı ile istinaf kararının onandığının anlaşılmasına göre... ilk derece mahkemesince TMK' nun 181/2 inci maddesi uyarınca mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesinin doğru olduğu..." gerekçeleriyle "... istinaf başvurusunun esastan reddine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV.C) bendinde belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, davaya cevap ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlere dayalı olarak, eksik inceleme ile verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 181 ve 598 inci maddeleri

4. Görülen bir boşanma davasında eşlerden birinin ağır kusurlu diğerinin hafif kusurlu olduğuna yönelik yapılan değerlendirme, mirasçılık sıfatının kazanılması bakımından hafif kusurlu olan taraf lehine bir kazanım sağlamamaktadır. Başka bir deyişle; eşlerden biri ister daha az kusurlu, ister karşı taraf ile eşit kusurlu, isterse daha ağır kusurlu olsa da tüm bu kusur hâlleri, boşanmaya sebebiyet verecek derecede bir kusurun mevcut olduğu anlamına gelmektedir (.... Hukuku, Ankara, 2021, 5..., s.375 ve aynı sayfada yer alan 999. dipnot).

5. Değerlendirme

6. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

7. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.