Karar Detayı

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, 04/07/2017 tarihinde vefat eden murisleri ...’nın maliki olduğu 17231 ada 47 parsel sayılı taşınmazın, murisin ölümünden sonra taraflarınca yapılan araştırmada yaklaşık 9 yıldır davalı tarafından işgal edilerek kullanıldığını öğrendiklerini, tahliye ve kullanım nedeniyle tazminat taleplerinin kabul edilmediğini, davalının taşınmazın etrafını çevirerek hurda işi yaptığını, kötüniyetli olarak halen kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek; dava konusu taşınmaza davalının müdahalesinin men’ine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden geriye 5 yıllık dönem için toplam 33.000,00 TL ecrimsilin davalıdan dönemsel faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, bitişik parselin kiracısı olduğunu, dava konusu yerin davacıların murisinin sağlığında çöplük olarak kullanılmaması ve komşuluk hukuku çerçevesinde muvafakata dayalı olarak seyyar baraka veya konteynır koyarak arsaya sahip çıktığını, taşınmazda ticari faaliyet göstermediğini, davanın açılmasından bir süre önce davacıların müracaatı üzerine seyyar barakayı kaldırdığını, taşınmazın boş arsa konumunda olduğunu, müdahalenin men’i talebinin reddi gerektiğini, ecrimisil talebinin dayanağı bulunmadığını, kiracılık ilişkisi bulunmadığını, dava konusu taşınmazın bir kısmının yola isabet ettiğini, murisin vefatından sonraki dönem için ecrimisil talep edilebileceğini, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çekişme konusu taşınmazın dava tarihine kadar davalı tarafından kullanıldığı, keşif tarihinde boş olduğu tespit edildiğinden el atmanın önlenmesi talebi konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava tarihinden geriye 5 yıllık dönem için 8.220,00 TL ecrimsilin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı, tespit edilen ecrimisil tutarının düşük olduğunu, bilirkişi raporuna itiraz ettiklerini, emsal taşınmaz bildirildiğini, yeni bir bilirkişi heyeti ile ecrimisil talebiyle ilgili rapor alınması gerektiğini, elatmanın önlenmesi talebi yönünden maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin ve masrafların hüküm altına alınmamasının doğru olmadığını, taşınmazın değeri üzerinden harcın tamamlandığını, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, yargılama giderlerinin hatalı hesaplandığını, harca ilişkin hükümlerin usule aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı, kendisinin bitişik parselin kiracısı olduğunu, taşınmazın maliki olan muris ...’nın muvafakatına dayalı olarak arsaya sahip çıktığını, arsa üzerinde ticari faaliyette bulunmadığını, kötüniyetli zilyet konumunda olmadığını, haksız işgalin söz konusu olmadığını, taşınmazı işgal etme iradesi olmadığını, değerlendirmenin murisin vefat tarihinden sonraki dönem için yapılması gerektiğini, ecrimisil bedelinin fahiş olduğunu, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davada, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 16 ıncı maddesi uyarınca dava değerinin taşınmazın dava tarihindeki değeri ile talep edilen ecrimisil toplamından ibaret olacağı, belirlenen bu değere göre hükmün niteliği ve 6100 sayılı HMK'nin esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri başlıklı 331 inci maddesi hükmü nazara alınarak harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm altına alınmış olması doğru görülmediği gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, el atmanın önlenmesi talebi konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava tarihinden geriye 5 yıllık dönem için 8.220,00 TL ecrimsilin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683 ve 995 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

4. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.