Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/753 E., 2022/295 K.

KARAR: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2018/532 E., 2019/423 K.

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; kardeşi ...'nin 01.05.2018 tarihinde bekar ve çocuksuz olarak vefat ettiğini, Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesinden alınan muris ...'a ait mirasçılık belgesinde, babaları ...'in ilk evliliğinden olma çocuklarının reddi miras yapmış olmalarına rağmen mirasçı olarak gösterildiklerini, muris ...'ın tek mirasçısının kendisi olduğunu belirterek, hatalı mirasçılık belgesinin yerine yeniden mirasçılık belgesi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ... ve ..., ayrı ayrı cevap dilekçelerinde; davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ...'dan önce vefat eden ...'in mirasını reddedenlerin daha sonra vefat eden ...'ın mirasını da reddetmiş sayılmayacakları, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, ... ve ... arasında halefiyet ilkesinin bulunmadığı, gösterilen mirasçılar ve miras paylarında hata bulunmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde;

1. Muris ...'a ait mirasçılık belgesinde, hesaplamada bulunan bilirkişinin uzman bilirkişi olmadığını,

2. Türk Medeni Kanunu'na göre; miras hukukunda reddi miras eden kişinin artık murisin yasal mirasçısı olamayacağı gibi, ana veya babasının yasal mirasçısı olmayan kişinin yasadan doğan bir hakkının da olmayacağını,

3. Babasının yasal mirasçılığını kaybedenin babaya halefiyet gösteremeyeceğini,

4. TMK'da hiçbir maddesinde kardeş kardeşin mirasçısı ibaresinin yer almadığını,

5. Re'sen belirlenecek nedenlerle birlikte kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 06.02.1951 tarih 7527 Esas, 989 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, babanın mirası reddedildikten sonra babadan daha sonra vefat etmiş olan çocuğuna mirası reddedenlerin mirasçı olabilecekleri gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde,

1. 743 sayılı Türk Kanuni Medenisinin 440 ıncı maddesine göre "... Müteveffadan evvel vefat etmiş olan baba ve ana, her tabakada halefiyet tarikiyle mirasçı olan füruları tarafından temsil olunurlar. ..." şeklindeki kısmının aynen Türk Medeni Kanunu'nun 496 ncı maddesinde ele alındığı ve madde gerekçesinde hüküm değişikliğinin olmadığının belirtildiği, yorum yapılırken doğru sonuca ulaşılabilmesi için yasa koyucunun amacının araştırılması gerektiğini,

2. Davalıların hakiki red ile babalarından önce ölmüş kabul edilmeleri gerektiğini, mirasçılık sıfatlarının bulunmadığını,

3. Kardeşin, kardeşinin külli halefi olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

4. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 575 ve 580 inci maddeleri

5. Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 1951 tarih 7527 Esas, 989 Karar sayılı ilamı

6. Değerlendirme

7. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

8. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.