Karar Detayı

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen Mera Komisyon Kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davaya konu Silivri ilçesi, Çayırdere Köyü 1469, 1470, 1680, 1681, 1682, 1683, 1684 ve 1685 nolu parsel sayılı taşınmazın İstanbul Mera Komisyonu Başkanlığının 18.01.2013 tarih ve 523 sayılı kararı ile mera olarak tahsis edildiğini, davaya konu taşınmazın 100 yılı aşkın bir süredir nizasız ve fasılasız şekilde ziraî olarak işlenmiş olup fiilen mera vasfında olmadığı ve hiçbir zaman mera olarak kullanılmadığını, Hazinenin izni alınmadan verilen Mera Komisyon Başkanlığının 18.01.2013 tarih ve 523 sayılı kararının iptali ile dava konusu parselin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunmuş davanın açılmasına neden olmadıklarını, meraya ihtiyaçları bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.10.2014 tarihli ve 2013/116 Esas, 2014/445 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan)14. Hukuk Dairesinin 2016/1733Esas, 2017/8961 Karar sayılı kararı ile;

"1. Dava konusu 1682, 1683, 1684 ve 1685 parsel sayılı taşınmazların 22.07.1992 tarihinde kadastro tespitinde mera niteliğiyle Hazine adına tescil edildiği, öncesi mera olan taşınmazlar için 4342 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi gereğince Hazineden izin alınmasına gerek olmadığından mahkemece bu parseller yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2. Dava konusu 1469, 1470, 1680, 1681 parsel sayılı taşınmazlar yapılan kadastro çalışmaları sonunda, 22.07.1992 tarihinde çayır niteliğiyle Hazine adına tescil edilmişlerdir. Ne var ki, taşınmazların niteliğinin tespiti bakımından yapılan inceleme ve araştırma yeterli değildir. Bu durumda Mahkemece uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde yeniden keşif yapılması, taşınmazların öncesinin kadim mera olup olmadığının yöreyi iyi bilen komşu köylerden seçilecek mahalli bilirkişiler ve varsa taraf tanıkları da dinlenmek suretiyle bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, ondan sonra işin esasına yönelik bir karar verilmesi gerekirken noksan inceleme ve araştırmayla, yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru görülmemiştir."

Gerekçeleri ile bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uvularak Verilen Karar

1. Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

2. Gerekçe

Dava konusu 1682, 1683, 1684 ve 1685 parseller yönünden; öncesi mera olan taşınmazlar için 4342 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi gereğince Hazineden izin alınmasına gerek olmadığından bu parseller yönünden davanın reddi gerektiği kanaatine varılmıştır.

Dava konusu 1469, 1470, 1680, 1681 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapılan incelemede; bu taşınmazların kadastro çalışmaları sonunda, 22.07.1992 tarihinde çayır niteliğiyle Hazine adına tescil edilmişlerdir. Taşınmazların niteliğinin tespiti için mahallinde yapılan keşifte öncesinin mera olduğu anlaşılmış, öncesi mera olan taşınmazlar için 4342 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi gereğince Hazineden izin alınmasına gerek olmadığından davanın reddine dair karar verilmesi gerekmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, taşınmaz hakkında izin alınmadan tahsis kararı alındığını, ayrıca öncesinin de mera olduğunun ispatlanmadığını iddia ederek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Mera Komisyon Kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 9 uncu maddesine 4916 sayılı Yasa'nın 27 nci maddesi ile eklenen 7 nci fıkra ile; “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında veya Hazinenin özel mülkiyetindeki arazilerin mera, yaylak veya kışlak olarak tespit ve tahdit çalışmalarından önce Maliye Bakanlığından izin alınır" hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere, Hazinenin özel mülkiyetindeki bir taşınmazın da 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 5 inci maddesinden yararlanılarak mera kaynakları arasına alınması anılan Yasa hükmü uyarınca tespit ve tahdit çalışmalarından önce Maliye Bakanlığından izin istenmesi koşuluna bağlıdır.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, dava konusu taşınmazların kadim mera vasfında olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.