Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Germencik Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; vekil edenlerinin maliki olduğu 70 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin Germencik Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan ve kesinleşen el atmanın önlenmesi davasında toplam 280,098 m² alana ilişkin tecavüz saptandığını, bu kısmın icra kanalıyla 03.06.2013 tarihinde müvekkillerine teslim edildiğini belirterek; taşınmazı satın aldıkları 23.02.2009 tarihinden taşınmazın teslim edildiği 03.06.2013 tarihine kadar toplam 17.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; el atmanın önlenmesi davasında müvekkilleri dışında ....’in de davalı olduğu ve onun aleyhine de el atmanın önlenmesine karar verildiği halde tüm ecrimisil bedelinin vekil edenlerinden istenildiğini, vekil edenlerinin ihtarname gönderilen 19.08.2010 tarihine kadarki kullanımının rızaya dayalı ve iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.10.2015 tarihli ve 2014/44 Esas, 2015/328 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, toplam 17.000,00 TL ecrimisilin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07.09.2020 tarihli ve 2018/5379 Esas, 2020/4919 Karar sayılı ilamıyla; davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, “...her ne kadar bu dava öncesinde görülen el atmanın önlenmesi davası, eldeki dosya kapsamı itibarıyla davalıların her ikisi aleyhine ecrimisile hükmedilmesi kural olarak doğru olsa da, ecrimisil hesabı hatalıdır. Şöyle ki; arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir. İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir. Oysaki hükme esas alınan raporda, emsal bulunamadığından Yargıtay uygulamasına göre müdahaleli taşınmazın üzerindeki yapılar ile birlikte değeri belirlenerek ve bu değerin %5'i yıllık kira bedeli olarak alınıp sonuca gidilmesi gerektiği belirtilip, bu doğrultuda hesaplama yapılmıştır. Ancak az yukarıda da belirtilen ilke ve usuller çerçevesinde, ecrimisile konu yer arsa niteliği ile değerlendirilerek, yapıların davacı tarafa ait olmadığı dikkate alınarak, ilk dönem kira bedeli belirlenip bu bedele ÜFE oranında artış uygulanmak suretiyle takip eden dönemler için ecrimisil miktarlarının belirlenmesi gerekirken, Yargıtay ve Daire uygulamaları ile bağdaşmayan bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi doğru olmamıştır...” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iddianın sabit olduğu ve 27.04.2022 tarihli 3. ek bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, toplam 13.588,20 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde,

1. Dava konusu taşınmazın davalılardan Helvacı Çır Çır Şti. tarafından kullanılmakta olup (yargılama aşamasında vefat eden) diğer davalı ...’nın tasarrufunun söz konusu olmadığını,

2. Davalı ...’nın mirasçıları yönünden pasif husumetin bulunmadığını,

3. Rızaya dayalı kullanım olduğunu,

4. Diğer maliklerce yapılan tecavüzlerden vekil edenlerinin sorumlu tutulduğunu,

5. Tüm tecavüzlerden kaynaklanan işgal tazminatının davalılara yüklenmesinin yasaya ve hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini,

6.Yetersiz emsal araştırma ile hüküm tesis edildiğini,

7. Hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplama yönteminin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine yöneliktir

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

4. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

5. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

HUMK'un 440/III 1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.