Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/43 E., 2021/498 K.

SUÇ: 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2013 tarihli ve 2013/79 Esas, 2013/786 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında sigara kaçakçılığı suçundan 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksuluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarihli ve 2018/13730 Esas, 2020/16958 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 tarihli ve 2021/43 Esas, 2021/498 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları gereği neticeten kısa süreli hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, sanığa kurum zararını ödemesi için uygun süre verilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kaçak sigaraların satıldığına ilişkin delil bulunmadığına ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde ihbar üzerine gidildiğinde sanığın aracında 44 paket ve ikametinde 456 paket olmak üzere 500 paket kaçak sigarayı rızaen teslim ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın atılı suçu kabul etmediği belirlenmiştir.

3.Sanığın atılı suçu işlediği yönündeki bilginin mesai saatleri içinde elde edildiği ve mesai saatlerinde arama talebinde bulunulduğu, Cumhuriyet savcısı tarafından 12.10.2012 günü saat 17:00 18:00 saatleri arası için arama kararı verildiği, ancak dosya içindeki mevcut sanığın evinde gerçekleştirilen aramanın izin verilen saatlerden önce saat 16:30'da yapıldığı tespit edilmiştir. Sanığın aracında ise dıştan gözle yapılan kontrolde sağ ön koltuk önünde sigaraların görülmesi üzerine ele geçirilen kaçak sigaraların kişisel kullanım miktarı içinde olduğu tespit edilmiştir.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV.GEREKÇE

Olay tarihinde ihbar üzerine sanığın evinde gerçekleştirilen aramanın izin verilen saatlerden önce saat 16:30'da yapılması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu; aracında ele geçirilen kaçak sigaraların ise kişisel kullanım miktarı içinde kalması ve sanığın kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğuna dair ikrarının da olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2021 tarihli ve 2021/43 Esas, 2021/498 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy

çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Düşünce)

KARŞI OY

Sayın çoğunlukça olay tarihinde ihbar üzerine sanığın evinde gerçekleştirilen aramanın izin verilen saatlerden önce saat 16:30'da yapılması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu; ikrarının da olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunduğundan oyçokluğuyla bozma kararı verilmiştir.

Cumhuriyet Savcısı tarafından usulüne uygun verilen arama kararından arama süresi 17.00 – 19.00 olarak belirtilmiş ise de tespit edilen saatten yarım saat önce aramanın yapılarak belirtilen süreden önce sonlandırılmasında sanığın bir hak kaybı bulunmadığı gibi itirazı da olmamıştır. Arama kararının uygulanmasında hukuka aykırılıktan söz edilemeyeceği gibi yasak delil olarak da nitelendirmek mümkün değildir.

Şöyle ki;

Aramayla ilgili olarak, suçüstü halinde karara gerek bulunmamaktadır. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde ise Hakim kararı esas olmakla birlikte Cumhuriyet Savcısı veya kolluk amirince arama kararı verilebilmektedir. Olağan durumlarda ise mahkemece karar kurulabilmektedir. Bu üç halde de ele geçen delillerin hukuka uygunluğu ilk derece mahkemeleri, Bölge Adliye Mahkemeleri veya Yargıtayca takdir edilmektedir.

Yasak delil CMK 148 inci madde de düzenlenmiş olup, sanığa kötü davranma, işkence, ilaç verme, yorma, aldatma, cebir ve tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel ve ruhsal müdahale ile Kanuna aykırı vaat olarak sayılmıştır. Aynı maddenin 3 üncü fıkrasında yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez, 4 üncü fıkrasında müdafii hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hakim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz hususları yer almaktadır.

Sonuç olarak usulüne uygun şekilde ele geçen suç eşyasının hukuka aykırı olarak temin edilen yasak delil olduğunu kabul eden çoğunluk görüşüne muhalifim.