Yargıtay 7. CD 2022/3527 E. 2024/2009 K.

MAHKEMESİ: Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI: 2021/1889 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: Başvurunun reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu’nun 282. maddesine aykırılık eyleminden dolayı kabahatli Emre Kolcu hakkında 900,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Konak Kaymakamlığının 07.01.2021 tarihli ve 2020/3752 defter sıra sayılı idarî yaptırım karar tutanağına karşı kabahatli vasisi tarafından yapılan başvurunun İzmir 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.05.2021 tarihli ve 2021/1889 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 15.02.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.04.2022 tarihli ve KYB 2022/26821 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.04.2022 tarihli ve KYB 2022/26821 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, İzmir İl Hıfzıssıhha Kurulunun 18/05/2020 tarihli ve 2020/46 sayılı kararı ile vatandaşların tüm il sınırları içerisinde ağzı ve burnu kapatacak şekilde tıbbi/bez maske kullanımının zorunlu hale getirilmesine karar verilerek, söz konusu kararın Valiliğin internet sitesinde yayınlanarak duyurulmasını müteakip, 04/12/2020 tarihli tutanağa göre, Konak ilçesi Bahribaba otobüs durakları mevkiinde maske takma kuralını ihlal ettiği tespit edilen kabahatli hakkında 1593 sayılı Kanun uyarınca idari yaptırım uygulanmış ise de;

Kabahatli vasisinin başvuru dilekçesine ekli Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 23/09/2010 tarihli ve 1818 sayılı özürlü sağlık kurulu raporunda kabahatliye, "hafif derecede mental reterdasyon. Fonksiyon kaybı.%50 (elli)"" hastalığı teşhisi konulduğunun anlaşılması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 11/2. maddesinde "Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişi hakkında idari para cezası uygulanmaz." şeklinde yer alan hüküm gereğince, eylem tarihi itibariyle kabahatlinin halen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Her ne kadar kabahatli hakkında COVID 19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlere riayet etmemesi nedeniyle uygulanan idari para cezasına karşı başvurusuna yönelik verilen kararın kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de; 09.11.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi ile "24/4/1930 tarihli ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu ile 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında COVID 19 salgın hastalığının ülkemizde yayılmasını önlemek amacıyla 11/3/2020 tarihinden itibaren bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar verilen ve bu Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla ilgilisine tebliğ edilmemiş olan idari para cezaları tebliğ edilmez, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilir. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce işlenen söz konusu kabahatler için idari para cezası verilmez, tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez." şeklinde düzenleme getirildiği, bilahare Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2023/44 Esas, 2023/71 Karar sayılı kararı ile son cümledeki "... tahsil edilmiş olan idari para cezaları iade edilmez.." ibaresinin iptal edilmesi üzerine, bu kez 15.07.2023 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 7420 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesine "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen idari para cezaları, 31/12/2024 tarihine kadar tahsilatı yapan idari birime yapılacak başvuru üzerine Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek usul ve esaslara göre iade edilir." şeklinde bir fıkra eklendiği, bu düzenlemeler ile COVID 19 pandemisi kapsamında alınan tebirlere riayet etmemek fiilleri ile ilgili olarak 5326 ve 1593 sayılı Kanun'lar uyarınca idarî para cezası verilmemesinin, verilen idarî para cezalarının ilgilisine tebliğ edilmemesinin, tebliğ edilmiş olanların tahsilinden vazgeçilmesinin, tahsil edilenlerin ise ilgilinin başvurusu halinde iade edilmesinin öngörüldüğü cihetle, kanun yararına bozma müessesinin ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olduğu da gözetildiğinde, isteme konu kararın kanun yararına bozulmasında bir hukuki yarar kalmadığı anlaşılmıştır

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.

Yz. İşl. Müd. Y.

M.B.