Yargıtay 7. CD 2022/15149 E. 2023/7649 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/403 E., 2021/796 K.

SUÇ: 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun'a muhalefet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun'un 25 inci maddesi kapsamında olacağı, bu madde kapsamında belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca gereği 5 yıllık olağan zamanaşımı, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.01.2009 tarihinden, ihbar edilen yeni suç tarihi olan 11.06.2013 tarihine kadar zamanaşımının durduğu, suç tarihinden itibaren durma süresi de ilave edildiğinde hüküm tarihi itibariyle 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suç konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince gümrüklenmiş değerinin sanıktan tahsili ile müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/403 Esas, 2021/796 Karar sayılı karanna yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında müsadereye ilişkin kısım çıkarılarak yerine; "Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince gümrüklermiş değerinin sanıktan tahsili ile müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.