Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM: Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük; aracın ve kaçak mazotun müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan vekilinin temyiz istemine göre sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

26.10.2013 günü saat 06:45 sıralarında Hassa Sulh Ceza mahkemesinden alınan önleme araması kararı uyarınca Bintaş kavşağı civarında oluşturulan uygulama noktasında sanık ...'ın kullandığı sanık ...'in içinde bulunduğu ... plaka sayılı Isuzu marka açık kasa kamyonette yapılan aramada, aracın kasa kısmında üzeri branda ile örtülü her biri 200 litrelik 20 adet mavi bidonlarda 4000 litre, aracın sağ ve sol orjinalinden büyük depolarında ise 1300 litre olmak üzere toplam 5300 litre marker seviyesi geçersiz mazot ele geçirildiği, sanık ... aşamalarda verdiği ifadelerinde özetle, olaydan önce aracında kaçak mazot yakalattığı için kolluk kuvvetlerince alıkonulan aracını teslim almak için Kırıkhan'a gittiğini ancak mesai bitimine yetişemediği için aracını teslim alamadığını, Siverek'e dönebilmek için civarda olduğunu bildiği Aydın'ı aradığını, Aydın'ın aracında kaçak mazot olduğunu bilmediğini beyan etmiş, mahkemece sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek beraatine karar verilmiş ise de, yakalanan mazot miktarı, sanıkların önceden birbirlerini tanımaları, Kırıkhan’dan Hassa'ya kadar aynı araçta birlikte yolculuk yapmaları karşısında sanık ...'in atılı suçtan haberdar olmadığına dair savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olup itibar edilemeyeceği cihetle iştirak halinde işlenen suç nedeniyle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... müdafiinin temyiz istemine göre sanık hakkında verilen mahkumiyet ve nakil aracının müsaderesi hükümlerinin incelenmesinde;

1. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11 son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu,

10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrasının “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/11 son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası nazara alınarak sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7 591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 26.10.2013 iddianame düzenleme tarihinin ise 13.11.2013 olduğu,

Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/1075 E. 2014/185 K. sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin18.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 22.10.2013 olduğu,

Sanığın eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, anılan dosyanın incelenip, gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve haklarında TCK.'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3. Suç konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4. Nakil vasıtası aracın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/1. maddesinden müsaderesi yerine TCK'nun 54. maddesinden müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürülükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/01/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.