Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/225 E., 2022/42 K.

SUÇ: 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM: Beraat, tasfiye bedelinin iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî bozma, kısmî düşme

Üst yer Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden; hükmü süresinden sonra temyiz ettiğinden 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olmadığı, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddinin gerektiği,

O yer Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkındaki mahkûmiyet kararının Dairemizde incelenerek bozulmasına karar verilmesinden

sonra Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2020/225 Esas, 2022/42 Karar sayılı kararı ile 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, suça konu el konulan ürünlerin tasfiye bedelinin iadesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A.Üst Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden;

Üst yer Cumhuriyet savcısının, 04.02.2022 tarihli hükmü, bir aylık süresinden sonra 28.03.2022 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz talebinin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

B.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden;

1.Sanıkların yargılama konusu eyleminin, 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu, sanıkların eylemleri için anılan madde uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen 20.12.2012 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren, hüküm tarihi olan 04.02.2022 tarihinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Dosyada mevcut TUBİTAK MAM analiz raporuna göre dava konusu ürünlerin yağ özelliği gösterdiğinin tespit edildiği, heyet bilirkişi raporuna göre ise söz konusu yağların faturalı olduğu cihetle dosya kapsamına göre kaçak akaryakıt vasfında bulunmadığı anlaşıldığından iadesine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiştir.

III. KARAR

A.Üst Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden;

04.02.2022 tarihli karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında belirlenen bir aylık kanunî süre geçtikten sonra 28.03.2022 tarihinde üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2020/225 Esas, 2022/42 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci

maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak olmadığı anlaşılan eşyanın sahibine İADESİNE, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin iadesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.