Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/110 E., 2015/352 K.

SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM: Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2015/110 Esas, 2015/352 Karar sayılı kararıyla sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ... hapis ve 5.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, sanığın temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.12.2019 tarihli ve 7 2015/378166 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının, hapis cezasının ertelenmemesinin hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Alınan ihbarlar ve edinilen istihbarata dayalı bilgilerde, Üç Kapılı Selamet Han'da kaçakçılık suçuna ilişkin yoğun bir pazar oluşturulduğu bilgisine ulaşılması üzerine mahkemeden alınan arama kararları ile hanın çeşitli kat ve dairelerinde, müştemilatlarında ve depolarında yapılan aramalarda, sanığa ait ya da kiracısı olduğu bölümlerde, incelemeye konu iş bu dosyada birleştirilmesine karar verilen iddianamelere konu toplam 55.131 karton kaçak sigara ile 1.250 paket kaçak puro ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalardaki savunmasında; yapılan tüm suçlamaları kabul ettiği, davalara konu tüm sigaraları ve puroları sattığının ... olduğunu, ekonomik sıkıntılar nedeniyle bu işi yapmak zorunda olduğunu belirttiği görülmüştür.

3.Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarına göre, zincirleme suça konu dosyalarda ele geçen en yüksek miktardaki eşya olan 12.670 karton kaçak sigaranın gümrüklenmiş değerinin 1.081.018,08 TL olarak belirlendiği görülmüş olup, bu değerin suç tarihi itibariyle Dairemiz kabulüne göre fahiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki ikrarı ve tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanuna eklenen geçici 12 nci maddenin 2 inci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının ilgili mahkemesince saptanmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

2.Hükümde 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca takdiren yarı oranında artırım yapılırken gün adli para cezasının 300 gün yerine 250 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3.5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrasının son cümlesinde "...,ancak bu fıkranın

uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz." şeklinde düzenleme yapıldığı ve aynı madde uyarınca sanık hakkında verilen hapis cezası 3 yıldan az olmadığı halde hukuki dayanaktan yoksun şekilde ve takdiren denilmek suretiyle hapis cezası 4 yıla çıkartılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

4.Zincirleme suça konu dosyalarda ele geçen en yüksek miktardaki eşyanın gümrüklenmiş değeri suç tarihi itibariyle fahiş olduğu ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası uyarınca hakkında verilecek cezada artırım yapılması gerektiği halde ilgili madde hükümleri tatbik edilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

5.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2015/110 Esas, 2015/352 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.