Karar Detayı

Yapay Zeka Destekli

Hukuk Asistanı ile Kararları Analiz Edin

Bu karara ve binlerce benzer karara sorunuzu sorun. Kaynak atıflı detaylı yanıtlar alın.

Ücretsiz Dene

Karar Bilgileri

Mahkeme

7. Ceza Dairesi

Daire / Kategori

Yargıtay Kararı

Esas No

2022/17370

Karar No

2023/2636

Karar Tarihi

22 Mart 2023

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/2344 E., 2022/1750 K.

MALEN SORUMLU: ...

SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM: Zamanaşımı nedeniyle düşme, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil

aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; suçta kullanılan nakil aracının müsadere edilmesi ve suçtan doğan zararın giderilmesi hususunda hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 20.03.2012 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Anılan karar 21.05.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Denetim süresi içerisinde sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu 11.12.2012 tarihinde işlemesi üzerine 21.04.2021 tarihinde hükmün açıklandığı, buna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.05.2012 tarihi ile denetim süresi içerisinde 11.12.2012 tarihinde işlenen suç arasında zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir.

2.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3.Zamanaşımının durduğu süre de göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen 19.03.2012 tarihli savunmadan itibaren 21.04.2021 tarihli mahkûmiyet kararından önce 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş ve bu itibarla Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

4.5237 sayılı Kanun'un "Eşya müsaderesi" kenar başlıklı 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer verilen; "Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir

" şeklindeki düzenleme karşısında; davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilen olaya ilişkin suçta kullanılan nakil aracının bizatihi suç oluşturan eşya vasfında olmadığı anlaşılmakla, nakil aracının müsadere edilmesine yönelik temyiz talebinin reddiyle suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine yer olmadığına dair verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

5.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin suçtan doğan zararın giderilmesine yönelik talebinin Hukuk Mahkemeleri nezdinde kabul göreceği anlaşıldığından zararın giderilmesi gerektiğine yönelik temyiz talebinin reddiyle kararda bu yönüyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/2344 Esas, 2022/1750 Karar sayılı kararında katılan Gümrük İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.

10 Milyon+ Karar Arasında Arayın

Mahkeme, tarih, anahtar kelime ile filtreleyin. AI ile benzer kararları otomatik bulun.

Ücretsiz Başla

Anahtar Kelimeler

karar5607nakildüşmehükmüntemyiznedeniyleisteminintevdiinekaçakçılıklakararınkanunu'nakaçakmücadelemüsaderesionanmasınagerekçesebeplerieşyanınsayılızamanaşımıesastanmuhalefetincelenenreddi

Kaynak: karar_yargitay

Taranan Tarih: 25.01.2026 17:23:20

Ücretsiz Üyelik

Profesyonel Hukuk AraçlarınaHemen Erişin

Ücretsiz üye olun, benzer kararları keşfedin, dosyaları indirin ve AI hukuk asistanı ile kararları analiz edin.

Gelişmiş Arama

10M+ karar arasında akıllı arama

AI Asistan

Kaynak atıflı hukuki cevaplar

İndirme

DOCX ve PDF formatında kaydet

Benzer Kararlar

AI ile otomatik eşleşen kararlar

Kredi kartı gerektirmez10M+ kararAnında erişim