Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2022/175 E., 2022/83 K.

DAVA TARİHİ: 05.03.2014

HÜKÜM/KARAR: Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında düzenlenen 01.06.2013 tarihli Creative Danışmanlık ve Sosyal Medya Danışmanlığı Sözleşmesi ile davalı üniversite ile çatısı altındaki Hastane ve uluslararası poliklinik kurumlarına 1 yıl boyunca aylık 10.000,00 TL + KDV bedel ile creative ve sosyal medya danışmanlık hizmeti verilmesinin kararlaştırıldığını, asıl edimin danışmanlık hizmeti olmakla birlikte sözleşmenin 6. maddesinde sayılan yan edimlerin de bulunduğunu, asıl edimin yerine getirildiğini, yan edimlerin ise bir kısmının yerine getirdiğini, bir kısmının ise davalının bir sonraki kayıt döneminde veya daha sonra talebi halinde gerçekleştirilecek işler olduğunu, davalı üniversitenin haklı sebep olmadan İstanbul 25. Noterliğinin 18.11.2013 tarih ve 27042 yevmiye sayılı ihtarı ile sözleşmeyi keyfi olarak ve kötüniyetle feshettiğini, feshin davacı müvekkiline verdiği zararın sözleşmenin ekonomik karşılığından da fazla olduğunu, sözleşmenin fesih nedeninin belli olmadığını, sözleşme süresince ifa edilen asıl ve yan edimlerin itirazi kayıtsız olarak alındığını, fesih ihtarında belirtilen iddianın doğru olmadığını, sözleşmenin 15. maddesine göre fesih için belirtilen hallerde ve en az 10 gün süreli ihtar keşidesinin gerektiğini, haksız fesih nedeniyle 7 aylık danışmanlık ücreti olarak 70.000,00 TL + KDV'nin, sözleşme kapsamı dışında yapılan işler nedeniyle toplam 68.571,00 TL + KDV'nin de ödenmesi gerektiğini, fesih öncesi ödenen 13.123,00 TL + KDV bedelin ihtar ile istenen alacaktan düşüldüğünü, temerrüdün 19.12.2013 tarihinde oluştuğunu ileri sürerek, davalı üniversitenin 01.06.2013 tarihli sözleşmeyi feshinin haksız olduğunun tespitine, sözleşmenin ifası ve ayrıca keyfi haksız ve kötü niyetli feshi nedeniyle tahakkuk eden sözleşmesel ve sözleşme dışı işler nedeniyle oluşan alacaklarının tespiti ile şimdilik 1.000,00 TL+KDV'sinin ticari avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 15.02.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile de bilirkişi raporuna göre dava değerini 179.787,30 TL olarak artırdıklarını, bu miktarın temerrüt tarihi olan 19.12.2013 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında 01.06.2013 tarihli sözleşme imzalandığını, ancak işin yerine getirilmesi sırasında aksaklık ve özensizlikler görülerek düzeltilmesinin istendiğini, ancak verilen 10 günlük sürelerde davacının özensiz ve baştan savma çalışmaları ve düzeltme olmaması nedeniyle müvekkilince sözleşmenin 15. maddesi gereğince sözleşmenin feshedildiğini, davacının web sitesi tasarımında başka bir kurum olan Medicalpark'ın web sayfasını müvekkili üniversitenin web sayfasına tamamen uyarladığını, sağ alt köşede iletişim bilgileri kısmında diğer kurumun adının dahi değiştirilmediğini, müvekkilinin bilgi işlem direktörlüğünce fark edilerek düzeltildiğini, sözleşmenin 15. maddesinde müvekkilinin gerekçe göstermeksizin tek taraflı fesih hakkının bulunduğunu, müvekkilinin bu nedenle kötüniyetli olarak kabul edilemeyeceğini, işin gereği gibi yerine getirilmemesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını, planlanan işlemlerin yarım kaldığını, başka bir ajans ile anlaşmak ve ödeme yapmak durumunda kaldıklarını, sözleşmede asıl edim yan edim ayrımı yapılmadığını, 6. maddede yükümlülüklerin kalem kalem sayıldığını, bunların bir kısmının üniversitenin talebi halinde zamanla yerine getirileceğine ilişkin ifadenin mahkemeyi yanıltmaya yönelik olduğunu, sözleşme kapsamında yapıldığı iddia edilen 68.571,00 TL alacak bedelinin nasıl hesaplandığının belli olmadığını, 6. maddede sayılan hizmetlerin tümü için taraflarca anlaşılan adet/tutarlar aşıldığında Reklamcılar Derneğinin 2007 yılı fiyat listesi temel alınarak %50 iskonto ile fatura edileceğinin kararlaştırıldığını, davacının afaki hesaplamalarının kabul edilemeyeceğini, üniversitenin tacir sıfatı bulunmadığından talep edilen faizin reddi gerektiğini, sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini ve davalının bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.07.2017 tarih, 2014/107 Esas, 2017/274 Karar sayılı kararı ile alınan bilirkişi raporunda; davacı tarafın sözleşme kapsamındaki ve dışındaki tüm iş ve hizmetleri, davalı müşterisinin taleplerine, düzeltme ve değişiklik taleplerine Reklam Danışmanlık Ajans hizmetleri genel ve özel mesleki prensiplerine uygun şekilde gerektiği gibi yerine getirdiği, davalı taraf çalışanı tarafından davalının sözleşmeyi dergi basıma gidecekken sebepsiz olarak feshettiği, davacı tarafından üstlendiği işleri yerine getirdiğini, davalı tarafından sözleşme feshedilse de ödemenin yapılacağının söylendiği, davalı tarafça feshe gerekçe yapılan somut sebebin ise basitçe düzeltilebilecek nitelikte olduğu, zaten bununla ilgili davacı tarafın gerekli ikaz ve bildirimlerinin önceden yapılmış olduğu, davalının fesih sebebini soyut gerekçelere dayandırdığı ve bu iddiasını ispat edemediği kanaatine varıldığı yapılan işin ve hizmetlerin neler olduğu, sözleşme ile RD tarifesine göre bunların ücreti ve yapılmayan ödemeler konusunda uyuşmazlık söz konusu olduğunun davalı tarafça 5 aylık çalışma için 50.000,00 TL + KDV ödeme yapıldığı, onaylanan işler devam ederken feshin gerçekleşdiğini buna göre 1 yıllık sözleşme karşılığı ödenmesi gereken 70.000,00 TL+ KDV nin sözleşmeden kaynaklı ödenmesi gereken bakiye olarak gözüktüğü, davacının davalıdan talep edebileceği alacağının sözleşme dışı işlerden kaynaklanan 82.035,00 TL+KDV ve fotoğraf alımı fiyatı 175 USD ile sözleşmenin haksız feshinden ve sözleşmenin gerçek değerinden kaynaklanan ödenmesi gereken aylık 10.000,00 TL den 7 aylık bakiye olan 70.000,00 TL+ KDV olmak üzere toplam 152.035 TL+ % 18 KDV + 175 USD olabileceği, diğer deyişle, tespitlere göre davacının alacağı 150.035,00 TL asıl alacak + 27.366,30 TL KDV + 386,00 TL (175 ABD Doları karşılığı) = 177.787,30 TL olduğu ancak davacı dava dilekçesinde 7 aylık danışmanlık ücreti olan 70.000,00 TL+ % 18 KDV ve ayrıca, sözleşme kapsamı dışında yapılan ve davalı tarafından kabul edilen ek işler toplamı olarak 68.185,00 TL ile 175 $ (dava tarihindeki Merkez Bankası efektif alış kuruna göre 1 Amerikan Doları = 2,2104 TL karşılığı ve 175 $=386,00 TL) toplam 68.571,00 TL+KDV'nin ödenmesini talep ettiğinden, taleple bağlılık ilkesinin gözönünde bulundurulması gerektiği, diğer deyişle davacının talebi toplamda 70.000 TL + %18 KDV 12.600,00 TL + 68.185,00 TL + % 18 KDV 12.342,00 TL + 386,00 TL = 163.513,00 TL’dir ve işbu talep edilen miktar ile bağlı kalınmak gerektiği, işbu 163.513,00 TL davacı alacağına, davacı ihtarnamesinin davalıya tebliğ tarihinden dava tarihine kadar 3.064,19 TL yasal faiz işletilmek gerekeceğinin belirtildiği, davanın taraflar arasındaki 01.06.2013 tarihinde aktedilen Creative Danışmanlık ve Sosyal Medya Danışmanlığı sözleşmesinin davalı tarafından 18.11.2013 tarihinde gönderilen ihtarname ile haksız olarak feshedildiği iddiasına dayalı olarak açılan alacağın tahsili istemine ilişkin olduğu mahkemece yapılan yargılama sırasında toplanan tüm deliller kapsamı ile, taraflar arasında 01.06.2013 tarihinde Creative Danışmanlık ve Sosyal Medya Danışmanlığı sözleşmesi aktedildiği, davacı tarafın sözleşme kapsamındaki ve dışındaki tüm iş ve hizmetleri, davalı müşterisinin taleplerine, düzeltme ve değişiklik taleplerine, genel ve özel mesleki prensiplerine uygun şekilde gerektiği gibi yerine getirdiği, davalı taraf çalışanı tarafından davalının sözleşmeyi, dergi basıma gidecekken feshettiği, ancak davalının fesih sebebini soyut gerekçelere dayandırdığı ve bu iddiasını sunulan deliller kapsamı ile ispat edemediği kanaatine varıldığından, davacının maddi tazminat kapsamının belirlenmesi için alanında uzman bilirkişi tarafından yapılan inceleme ile tespit edilen bilirkişi raporunun denetime açık, uygulamaya ve dosya kapsamına uygun olduğu sonucuna varılarak davanın kabulüne, 179,787,30 TL'nin 19.12.2013 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli ve 2017/1163 Esas, 2018/1483 Karar sayılı kararıyla; davalı iş sahibinin işin devamı sırasında gönderdiği 18.11.2013 tarihli noter ihtarı ile sözleşme gereğince beklenen standart ve kalitede hizmet verilmemesi, haklı sebep olmadan işe başlanmaması, yürütülmemesi, ikazlara rağmen sözleşme şartlarına göre işin yürütülmemesi nedenleriyle taraflar arasındaki sözleşmenin 08.11.2013 günü mesai bitimi itibariyle feshedildiğini bildirdiği, ancak dosya kapsamına göre, davalı tarafın fesih sebebi olarak gösterdiği hususları somutlaştırmadığı, davalı tarafça davada ileri sürülen tek somut fesih sebebinin, davacı tarafça özgün tasarım yerine kopya bir web sitesi oluşturulması husus olduğu, bu hususun bilirkişi kurulu tarafından incelenmiş ve söz konusu hatanın kısa sürede düzeltilebilecek basit bir hata olduğu ve tanık beyanına göre de bir kaç küçük düzeltme sonrasında web sitesinin halen kullanılmakta olduğu anlaşılmış, tüm bu hususlar bir arada gözetildiğinde davalının sözleşmeyi feshi için haklı bir neden bulunmadığı, feshin haksız olarak yapıldığı sonucuna varıldığı, bu durumda, sözleşme haksız feshedildiğinden sözleşme gereğince bakiye 70.000,00 TL + KDV iş bedelinin davacıya ödenmesi gerektiği, bilirkişi raporunda, davacı tarafından yapılan sözleşme dışı işler de değerlendirilerek fiyatlandırıldığı, bu işlerin bedelinin de 82.035,00 TL + KDV ve 175,00 USD değerinde olduğunun belirlendiği, davacının toplamda KDV dahil 179.787,30 TL tutarında sözleşme dışı işler bedeli alacağının bulunduğu anlaşılmakla, mahkemece davanın ıslah edilen miktar itibariyle kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu, mahkeme tarafından davanın kabulü sebebiyle davalı aleyhine bakiye karar ve ilam harcına hükmedilmiş ise de, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 56/b maddesi gereğince üniversiteler harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına karar verilmesinin hatalı olduğu, açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 11.07.2017 tarih ve 2014/107 Esas, 2017/274 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile, 179.787,30 TL'nin 19.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 56/b maddesi gereğince üniversiteler harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 19.12.2019 tarihli, 2019/191 Esas, 2019/5255 Karar sayılı ilamı ile; davalı vekilinin davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davada sözleşmenin davalı iş sahibi tarafından 18.11.2013 tarihinde haksız olarak feshedildiği ileri sürülerek fesih tarihinden sözleşmenin bitim tarihine kadar geçen süre için (7 ay x 10.000,00 TL=70.000,00 TL) bedelin tahsili ve sözleşme kapsamı dışında yapılan işlerin reklamcılar derneği tarifesi tam baz alınarak bedelinin tahsilinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince hükme esas alınan 30.03.2016 tarihli asıl ve 10.08.2016 tarihli bilirkişi raporunda davalının sözleşmeyi haksız olarak feshettiği sonucuna varıldığı ve sözleşmenin haksız olarak feshedilmesi sebebiyle davacının uğramış olduğu zarar göz önüne alınarak bir yıllık sözleşme bedeli bakiyesi olan 70.000,00 TL’nin davacıdan tahsili gerektiği, ayrıca sözleşmenin haksız feshinden sonra ekstra hizmetlerin (sözleşme dışı işlerin) %50 üzerinden değil de 2007 yılının reklamcılar derneğinin tam fiyat tarifesi üzerinden hesaplanmasının hakkaniyetli olacağının belirtilerek hesaplamaların buna göre yapıldığı, sözleşme dışı imalât bedelinin ne şekilde hesaplanacağının sözleşmenin 6. maddesinde gösterildiği, sözleşmenin feshi halinde fesihte kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın yüklenicinin gerçekleştirdiği imalât bedeline hak kazanacağı, yine sözleşme davalı tarafından haklı veya haksız olarak feshedilmiş olsa dahi sözleşme dışı iş bedelinin sözleşmedeki yönteme göre hesaplanması gerektiği, bu nedenle hükme esas alınan bilirkişi raporunda sözleşme dışı iş bedelinin sözleşmenin 6. maddesinde gösterildiği şekilde “Reklamcılar Derneği 2007 yılı fiyat listesi temel alınarak %50 iskonto ile” hesaplanması yerine “Sözleşmenin haksız fesih olması halinde sözleşme haksız fesih olmamış gibi ekstra işlerin sözleşmede yazan %50 indirimli tarifeden hesaplanmasının değişen şartları yok saymak ve davacının mağduriyetini arttırmak olacağı” gerekçesiyle tam fiyat tarifesi üzerinden hesaplanmasının doğru olmadığı, davacının sözleşmenin haksız feshi nedeniyle fesihten sonra geri kalan süreye yönelik iş bedeli alacağı talebi yönünden ise, taraflar arasında imzalanan 01.06.2013 tarihli sözleşme eser sözleşmesi olup, sözleşmede sözleşmenin feshi halinde fesih haksız dahi olsa yüklenicinin sözleşme süresi sonuna kadar iş bedelinin tamamına hak kazanacağına dair bir hüküm bulunmadığı gibi, buna dair bir yasal düzenlemede bulunmadığı, bu durumda hükme esas alınan bilirkişi raporunda feshin haksız fesih olması nedeniyle kalan 70.000,00 TL sözleşme bedelinin davacıya ödenmesi gerektiği görüşünün yasal ve hukuksal dayanaktan olduğu, fesih tarihinden (18.11.2013) sözleşmenin bitim tarihine kadar (01.06.2014) kalan süre için sözleşme uyarınca yükleniciye ödenecek olan bedelin davalıdan tahsilinin mümkün olmadığı, ancak davacının fesihten sonra kalan sözleşme bedelinin tahsili talebi içinde “Çoğun içinde az da vardır.” kuralı gereğince davacının fesihten sonraki dönem için kâr kaybı alacağı isteminin de bulunduğunun kabulü geretiği, gerçekten toplanan delillerin değerlendirilmesi sonucu davalı iş sahibinin sözleşmenin feshetmesinde haksız olduğunun kabulünün isabetli olduğu, dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarına göre eser sözleşmesinin karşı tarafın kusuru ile feshi halinde kâr kaybının hesabında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 471. maddesi aracılığıyla aynı Yasa'nın 408. maddesinde düzenlenen kesinti yönteminin esas alınması gerektiği, kesinti yöntemine göre; yüklenicinin iş tamamlayamaması nedeniyle yapmaktan kurtulduğu giderler (malzeme ve işçilik giderlerinden yaptığı tasarruf) ile başka bir iş yaparak kazandığı veya kazanmaktan bilerek kaçındığı yararlar, sözleşme bedelinden düşülmek suretiyle yüklenicinin olumlu zarar kapsamındaki kâr kaybının bulunması gerektiği, diğer bir anlatımla, bu yönteme göre davacı yüklenicinin yapılmayan sözleşme konusu işlerden ötürü mahrum kaldığı karın hesaplanabilmesi için; yapılmayan işin sözleşmesinin feshi tarihindeki bedeli saptandıktan sonra, bu bedelden yüklenicinin işi tamamlamaması nedeniyle tasarruf ettiği malzeme ve işçilik bedelleri ile genel giderleri, bu süre içinde başka bir iş bulup çalışmışsa elde ettiği kâr, başka bir iş bulmaktan kasten kaçınmışsa elde etmekten kaçındığı kâr kazanç tespit ettirilip, yapılmayan iş bedelinden çıkartılmak suretiyle bulunan miktarın kâr kaybı olduğunun kabulü ile davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi asıl ve ek raporunun kâr kaybı hesabı yönünden kesinti yöntemine göre yapılmış bir incelemeyi içermediği belirtilerek hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan gerek sözleşme dışı iş bedeli gerekse istenebileceği kabul edilen kâr kaybı alacağının hesaplanması konusunda yukarıda belirtilen ilke ve yöntemlere uygun gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin sadece karar ve ilam harcı yönünden kabul edilerek kararın kaldırılıp davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamına uyularak alınan rapor sonucunda, davacının sözleşmenin haksız feshi nedeniyle kalan süre için; sözleşme içi danışmanlık ve eser yaratma yükümlülüğü nedeniyle 70.000,00 TL+KDV (toplam 82.600,00 TL) alacağı, davacının sözleşme dışı işler nedeniyle 69.280,00 TL+KDV (toplam 81.750,40 TL) alacağı ve davacının dava öncesi temerrüt nedeniyle 3.064,19 TL faiz alacağı olduğunun bildirildiği, Yargıtay bozma ilamında belirtilen haliyle mevcut toplamdan mahsup edilecek tasarruf edilen maliyet ve/veya elde edilen kar rakamının hesaplanamayacağının bildirildiği, alınan bilirkişi raporunda söz konusu kar bedelinin hesaplanmasının mümkün olmaması kapsamında dikkate alınması belirtilen hesaplama yönteminin uygulanamadığı, haksız fesih kapsamında davacının dava açmakta haklı olduğu gözetilerek davanın kısmen kabulü ile 167.414,59 TL'nin 19.12.2013 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının asli edim yükümü olan web sitesi tasarımını tamamen kopya ile sunduğunu, bunun sadece hukuken ayıp değil bir suçtur olduğunu, davacının aybını görmeyip hala daha birtakım kazanımlar elde etmeye çalışmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının sözleşme şartları ile bağlıyken, Reklamcılar Derneğinin tavsiye niteliğindeki tarifesine göre hesap yapılmasının da hatalı olduğunu, dava konusu sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, bilirkişi heyetince hazırlanan raporda eksik, hatalı bir inceleme yapıldığını, davacının, sözleme kapsamında yapacağını vadettiği işler için toplam bir rakam verdiğini ancak bilirkişilerin Reklamcılar Derneğinin fiyat çizelgesine göre bir hesaplama yaptığını, mahkemenin bu hesaplamalara itibar ederek, hükmünü bu doğrultuda kurmasının doğru olmadığını, sözleşmenin hukuki açıdan değerlendirilerek, davalının sözleşmenin nasıl ve ne şekilde feshedildiği, feshin sözleşmeye uygun olup olmadığı tespit edilmeden hüküm kurulmasının eksik incelemeye dayalı olduğunu, raporda, davacının vermiş olduğu fiyat listesinin, bilirkişilerce sunulan fiyat listesinden çok aşağıda olduğu belirtildiği, bu hususun müvekkil Üniversitenin inisiyatifinde olmadığını, davacının kendi rızası ve ticari hedefleri ile fiyatları belirlediğini, fiyatların Reklamcılar Derneğinin belirlediği fiyatlardan düşük olmasının, huzurunuzdaki iş bu dava konusu ile bağlantısı olmadığını, fesih nedeni ile işlerin tamamlanmadığını, her iki tarafın tanıkları dinlenmesine rağmen gerekçeli kararda davacının tanıklarına yer verildiğini belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davalının sözleşmeyi haksız olarak feshettiğinin tespiti, haksız fesih nedeniyle sözleşme sonuna kadar doğan alacağın ve sözleşme dışı işler bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 373/2. maddesi,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden esas hakkında karar verilmiş, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 19.12.2019 tarih ve 2019/191 Esas, 2019/5255 Karar sayılı ilamı ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 13.11.2018 tarihli, 2017/1163 Esas, 2018/1483 Karar no.lu kararı kararı bozulmuştur. Bozma sonrası dosya HMK’nın 373/2 maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekirken sehven ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bu kez İlk Derece mahkemesi 15.11.2022 tarih ve 2020/175 Esas, 2022/83 Karar sayılı karar verilmiştir. İlk derece Mahkemesinin bu kararı yok hükmünde olduğundan kaldırılmasına; dosyanın Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 3.11.2018 tarihli, 2017/1163 Esas, 2018/1483 Karar sayılı bozma ilamı gereğince yargılamaya devam ederek karar vermek üzere İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.