Yargıtay 6. CD 2023/10779 E. 2025/74 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2017/515 E., 2017/783 K.

SUÇ: Silahlı tehdit

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2016 tarihli ve 2016/157 Esas, 2016/329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/2 d, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.05.2017 tarihli ve 2017/515 Esas, 2017/783 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/2 a, 29, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Olay sırasında ve sonrasında mağdurun sanığa destek içeren davranışlarından sanığın mağdura yönelik bir tehdit eyleminin olmadığını ispat etiği, sanığın eşi olan mağdurun kendisini aldattığı düşüncesiyle intihar etmek istediği bu sırada mağdurun müdahalesiyle silahın ateş aldığı, silahın ikinci kez ateş aldığında mağdur ile sanığın aynı odada bulunmadığının tanık anlatımlarıyla sabit olduğu, bu durumda eylemin mağdura yönelik olduğunun kabul edilemeyeceği, mağdurun aşamalarda değişen çelişkili beyanları dışında sanığın mağduru tehdit ettiğine dair bir delilin bulunmadığı, bu nedenlerle sanığın tehdit suçundan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Her ne kadar sanık hakkında olay tarihinde resmi eşi olan mağduru öldürmeye teşebbüs ettiği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; olay tarihinde resmi olarak evli olan sanık ile mağdurun yeni barıştıkları, ayrı yaşadıkları 2 3 aylık süreçte mağdurun başka bir erkekle cep telefonu üzerinden mesajlaşması ve görüşmesini öğrenen sanığın olay günü eve alkollü olarak geldiği, sanığın bu konu konuşmak amacıyla mağduru evin salonuna davet ettiği, burada sanık ile mağdurun 10 15 dakika başka kimse olmaksızın konuştukları, akabinde bulundukları salondan bir el silah sesi duyulduğu, mağdurun mutfağa kaçtığı ve devamında bir el daha silah sesinin duyulduğu, bu sırada sanığın babası tanık ... ile tanık ...'nın sanığı sakinleştirmeye çalıştıkları ve sanığın olayda kullandığı silahla birlikte olay yerini terk ettiği şeklinde gelişen olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, katılan kurum vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.