Yargıtay 6. CD 2024/3339 E. 2025/70 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/157 E., 2021/1891 K.

SUÇ: Nitelikli yağma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2019/187 Esas, 2019/567 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1 a e, 168/3, 62/1, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2020/157 Esas, 2021/1891 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1 a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, temel ceza belirlenirken orantılılık ilkesine aykırı davranıldığına, suçun unsurları itibariyle oluşmadığı, akdiri indirimin uygulanmamasının hatalı olduğuna ve 5237 sayılı Kanun'un 150/2 maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanık müdafiinin olaya tanık olduğunu beyan ettiği sanığın komşusu iki kadını duruşma salonu dışında hazır ederek dinletme talebi hakkında herhangi bir karar verilmeyerek sanığın savunma hakkının kısıtlandığı, mağdurun içerisinde 100,00 TL bulunan cüzdanı sanığın zorla aldığını beyan etmesine rağmen sanığın mağduru darp etmesi dışında mağduru yağmaladığına dair mahkûmiyete yeter derecede, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın gerçekleşen sabit olan basit yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken eksik araştırma ve mevcut delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek sanığın nitelikli yağma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

Suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 a. maddesi uyarınca Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.