Yargıtay 6. CD 2024/6182 E. 2025/284 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/762 E., 2020/1784 K.

SUÇ: Tehdit

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

İTİRAZA KONU KARAR: Bozma

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Yargıtay (6). Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2023/10031 Esas, 2024/11793 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.12.2024 tarihli, 2021/15133 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu özetle,

"...5237 sayılı TCK'nın 106/1 1.cümlede hükme bağlanan tehdit suçundan ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından cezanın artırılması durumunda kararın temyize tabi olup olmadığı hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır. İncelenen dosya içeriğine göre; Erbaa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2018 gün ve 2017/106 Esas, 2018/231 Karar sayılı ilamı ile sanık ...'un tehdit suçundan eylemine uyan TCK'nun 106/1 1.cümle, 62 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında tekerrür hükmü uygulanmasına karar verildiği, hükmün süresi içerisinde müşteki vekili ve katılan vekili tarafından istinaf edildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 09/09/2020 gün ve 2019/762 Esas, 2020/1784 Karar sayılı ilamı ile tehdit suçuna ilişkin mahkumiyet kararının kaldırılarak TCK'nun 106/1 1.cümle, 43/1, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edildiği, Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 01/12/2021 tarihli tebliğname ile, temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince reddinin talep edildiği, Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06/11/2024 gün ve 2023/10031 Esas, 2024/11793 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. TCK'nun 106/1 1. cümlesi, "6 aydan 2 yıla kadar hapis cezasını" gerektirmektedir. 5271 sayılı CMK'nun 286/2 d fıkrası "(Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 gün ve 2018/71 Esas, 2018/118 Karar sayılı iptal kararı ile yeniden düzenlenen 20/02/2019 7165 sayılı Kanunun 7. Md) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. Maddenin 3. fıkrası kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının kesin olduğu hükme bağlanmıştır. Somut olayda ilk derece mahkemesi tarafından TCK'nun 106/1 1.cümle, 62 maddeleri uyarınca sanık hakkında 5 ay hapis cezası verilmiş, istinaf edilmesi üzerine istinaf tarafından ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında TCK'nın 106/1 1.cümle, 43/1, 62, 58 maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası verilmiştir. CMK'nun 286/2 d maddesi uyarınca bu hüküm kesin olup temyiz edilemez. Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesi ise sanık ve katılan kurum vekilin temyiz istemlerini kabul ederek hükmün bozulmasına karar vermiştir. Halbuki CMK'nun 286/2 d maddesi uyarınca bu hüküm temyize tabi olmayıp kesin bir hüküm olduğundan Yüksek Daire tarafından bu gerekçe ile temyiz istemlerinin reddine karar vermesi gerektiği düşüncesiyle itiraz yasa yoluna başvurulmuştur. Yukarıda açıklanan nedenlerle, İtirazımızın kabulü ile, Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06/11/2024 gün ve 2023/10031 Esas, 2024/11793 Karar sayılı "Bozma" kararının kaldırılması, Sanık ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin "5271 sayılı CMK'nin 286/2 d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca reddine" karar verilmesi, İtirazımızın Yüksek Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi ..." gerekçesiyle bozma ilamının kaldırılmasına ve temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İtirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2023/10031 Esas, 2024/11793 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan kurum vekili ile sanığın temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erbaa 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.