Yargıtay 6. CD 2024/6224 E. 2025/216 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2024/4057 E., 2024/2714K.

SUÇ: Nitelikli yağma

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.08.2024 tarihli ve 2024/38 Esas, 2024/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1 c, 53,58. 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez mükerrirliğe, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.10.2024 tarihli ve 2024/4057 Esas, 2024/2714 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, ", temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması ve suçun gece vakti işlendiği halde yağma suçundan tayin olunan temel cezanın TCK'nın 149/1 h maddesi uygulanarak arttırılmasına karar verilmemesi aleyhe istinaf olmadığından davanın yeniden görülmesi nedeni yapılmamıştır." eleştirisi ile,

Sanık ...'nin adli sicil kaydında yer alan Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/43 esas, 2016/123 karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının esas alındığı, ancak bu ilamdaki kök ilam olan sanık ...'ye değil dosyadaki diğer sanık ...'e ait olduğu, bu nedenle ikinci kez tekerrüre esas olamayacağı gözetildiğinde sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 21.05.2013 tarihinde kesinleşen ve henüz infaz edilmeyen Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/65 esas 2012/258 karar sayılı ilamı ile bu ilamın kök ilamı niteliğindeki Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/430 esas 2006/820 karar sayılı ilamı uyarınca 2. kez mükerrir olduğu anlaşılmakla, sanığın Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/65 esas 2012/258 karar sayılı ilamı ile 2. kez mükerrir sayılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Usul ve yasaya aykırı olmakla, sanık ve müdafiinin istinaf istemleri bu nedenle yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, 5271 sayılı CMK'nın 280/1 a c ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olup, duruşma açılmaksızın anılan maddeler gereğince düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, 5271 sayılı CMK'nın 280/1 a c ve 303. maddelerinin verdiği yetkiye istinaden; Hükmün tekerrüre ilişkin 5. ve 6. paragraflarının hükümden tamamen çıkarılarak, yerlerine;

"Sanık ...'nin adli sicil kaydında yer alan Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/65 esas 2012/258 karar sayılı ilamı ile uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan verilen 6 yıl 3 ay hapis ve 2.500 TL adli para cezasının 21.05.2013 tarihinde kesinleştiği, henüz infaz edilmediği ve bu ilamda sanığın Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/430 esas 2006/820 karar sayılı ilamı uyarınca 1. kez mükerrir olduğuna hükmedildiği gözetildiğinde, koşulları bulunmakla sanığın Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/65 esas 2012/258 karar sayılı ilamı nedeniyle ikinci kez mükerrir hükümleri uygulanarak cezasının infazı durumunda TCK'nın 58. maddesine göre 2. KEZ mükerirlere özgü infaz rejimine göre ÇEKTİRİLMESİNE, ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," paragrafının eklenilmesine, diğer paragraflarının buna göre teselsül ettirilmesine, karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1 c maddesi gereğince, düzeltilerek istinafı başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi

Atılı suçu işlemediğine, kendisinin hayat kadını olması nedeniyle olay tarihinde katılanın kendisini dövmesine rağmen şikayetçi olmadığına, uzlaşmadan faydalanmak istediğine ilişkindir.

B.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın yasal ve yeterli gerekçe içermediğine, katılanın beyanından başkaca somut delil bulunmadığına, sanık ile katılan arasında husumet bulunduğuna, TCK md.62 uyarınca takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği, ancak bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4.maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği anlaşılmakla bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığı, mahkemece ".. Sanığın birçok adli sicil kaydı olduğu görülmekle suç işlemekten çekinmediği belirtilerek, sanık hakkında TCK 62. Maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288. ve 289. Maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin iseAdana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.