Yargıtay 6. CD 2023/11172 E. 2025/213 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/1018 E., 2021/1142 K.

SUÇLAR: Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Beraat kararları kaldırılarak yeniden kurulan mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red, onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/1018 Esas, 2021/1142 Karar sayılı kararının, sanık ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 21.04.2021 tarihinde tefhim edilen karara karşı, 26.04.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu fakat temyiz dilekçesinde temyiz nedeni göstermediği, mahkeme karar eteğinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi gerektiğine ilişkin ibarenin bulunmadığı ve "Temyiz edenlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesi gereğince temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen 15 günlük sürenin bitmesinden itibaren 7 gün içinde hükmü veren Daireye bir dilekçe verilmesi ya da zabıt katibine beyanda bulunup tutanak tutturup, hakime onaylatmak veya bir başka ilk derece Ceza Mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla ek dilekçe vermek suretiyle; Yargıtay ilgili ceza dairesine temyiz yasa yoluna başvurma hakkı açık olmak üzere" şeklinde açıklama olmadığının anlaşılması karşısında; sanığa temyiz gerekçelerini bildirmesi, bildirmediği takdirde başvurunun sebep yokluğundan ret edileceği ihtarı taşıyan meşruhatlı davetiye tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve gerekçeli dilekçe sunması halinde temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.