Yargıtay 6. CD 2024/5106 E. 2025/122 K.

Tehdit ve kasten yaralama suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, sanığın tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair Salıpazarı Sulh Ceza Mahkemesinin 30.06.2009 tarihli ve 2008/184 Esas, 2009/33 Karar sayılı kararının 22.07.2009 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 01.10.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanarak sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1.cümle, 43/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/369 Karar sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 17.09.2024 gün ve 94660652 105 55 13107 2023 Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.09.2024 gün ve 2024/97838 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

1 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirilerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği nazara alındığında; somut olayda, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanarak, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 35, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2 Sanığın daha önceden tehdit suçundan beraat ettiği ve hükmün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, hüküm açıklanırken anılan suçtan yeniden hüküm kurulamayacağının gözetilmemesinde,

3 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1 ve 230. maddeleri gereğince Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılması, hükmün gerekçe bölümünde, sanığın lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirlenmesi, hangi delile hangi nedenlerle üstünlük tanındığının belirtilmesi, delillerle ulaşılan kanıya göre sanığın sabit kabul edilen fiilleri açıklanarak bunun nitelendirilmesi ve tüm delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: **

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/369 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.