Yargıtay 6. CD 2024/4978 E. 2025/111 K.

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 86/2, 86/3 a ve 106/1 1. cümle maddeleri gereğince 4 ay hapis, 6 ay hapis ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2015/283 Esas, 2016/39 sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına dair Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2019/8083 Esas, 2021/28311 sayılı kararını müteakip, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığın aynı suçlardan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3 a, 35, 106/1 1. cümlesi, 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62 (üç kez) ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince 1 ay 26 gün hapis, 3 ay 22 gün hapis ve 3 ay 3 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2022 tarihli ve 2022/27 Esas, 2023/113 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 17.09.2024 gün ve 94660652 105 48 5574 2024 Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2024 gün ve 2024/96194 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Her ne kadar bozma yargılaması sonunda sanığın mahkûmiyetine karar verilip cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2012 gün ve 2011/1 452 Esas, 2012/57 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer alan tekerrürün, hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığının ve kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulanacağının kararda gösterilmesi zorunlu olup, bu konuda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve devamı maddeleri uyarınca infaz aşamasında karar alınmasına yasal olanak bulunmadığı nazara alındığında, somut incelemeye konu dosyada, sanık hakkında alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından yapılan yargılama sonunda Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2019/8083 Esas, 2021/28311 sayılı kararı ile bozulduğu, ancak Mahkemenin kararına karşı sadece sanık tarafından temyize başvurulduğu, aleyhe temyiz yoluna başvurulmadığı, bu halde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca Yargıtay 4. Ceza Dairesinin bozma ilâmından önce tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği ve yeniden kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: **

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2022 tarihli ve 2022/27 Esas, 2023/113 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak;

5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinde yer alan "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme karşısında, Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2015/283 Esas, 2016/39 sayılı kararının yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve bozma öncesi verilen hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, bozma ilamı sonrası verilen ilamda; Hüküm fıkralarından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.