Yargıtay 6. CD 2024/4982 E. 2025/110 K.

Tehdit suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanarak yapılan yargılama sonunda sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1 1. cümle, 43/1, 29, 62, 50/1 a, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 2.100,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli ve 2020/389 Esas, 2021/625 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 17.09.2024 günlü ve 94660652 105 06 7190 2024 KYB sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.10.2024 günlü ve 2024/98271 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, sanığın tehdit suçuna ilişkin basit yargılama usulüne göre yapılan yargılama sonunda, Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli kararında yer alan, "Sanığın iki ayrı adresine çağrı kağıdı çıkarılmasına rağmen tebliğ edilemediği, emniyet aracılığıyla yaptırılan adres araştırmasında "... Mahallesi ... Sokak No: ... .../ ANKARA adresinin bildirildiği, dosyanın incelenmesinde daha önce sanığın ilgili adresine çağrı kağıdı çıkarıldığı tanınmadığından iade edildiği anlaşılmakla sanığın önceki ifadesinin okunulması ile yetinilmesine karar verilmiştir." şeklindeki açıklamalar ile mahkemesince sanığa basit yargılama usulüne göre beyan ve savunmasını on beş gün içinde yazılı olarak bildirmesini içeren tebligat yapılmadan yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmış ise de,

5271 sayılı Kanun'un 251/2. maddesinde yer alan, "Basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verildiği takdirde mahkemece iddianame; sanık, mağdur ve şikâyetçiye tebliğ edilerek, beyan ve savunmalarını on beş gün içinde yazılı olarak bildirmeleri istenir. Tebligatta duruşma yapılmaksızın hüküm verilebileceği hususu da belirtilir. Ayrıca, toplanması gereken belgeler, ilgili kurum ve kuruluşlardan talep edilir" şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, somut olayda sanığa basit yargılama usulüne göre beyan ve savunmasını on beş gün içinde yazılı olarak bildirmesini içeren tebligat yapılmadan, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: **

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli ve 2020/389 Esas, 2021/625 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.