Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/310 E., 2015/609 K.

SUÇLAR: Kasten yaralama, mala zarar verme, silahla tehdit

HÜKÜMLER: Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararların onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle sanığın bilinen en son adresi esas alınarak, 7201 sayılı Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresine tebligat çıkarılması gerektiği, sanığın kovuşturmada bildirdiği adresin, aynı zamanda MERNİS adresi de olduğu, bu adrese sanığın yokluğunda verilen hükmün doğrudan MERNİS kaydı ile tebliğe çıkarıldığı, ardından 7201 sayılı Kanun’un 35. maddesine göre tebligat çıkarıldığı, ancak doğrudan bu yolla tebligat gerçekleştirilemeyeceğinden tebliğin usûlsüz olduğu, şu hâlde adı geçen sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verilerek, sanığın temyiz isteminin reddine dair 09.09.2016 tarihli ek karar kaldırılarak 10.11.2015 tarihli karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

I Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan doğrudan adli para cezasının miktarı bakımından, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin Birinci fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle sanığın temyiz itirazının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II Sanık ...’un 13.01.2016 Tarihli Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine yönelik 13.01.2016 tarihli usul ve kanuna uygun ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

III Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ...'nin eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2 a maddesindeki silahla tehdit suçu için öngörülen cezanın türü ve süresine göre, aynı Kanun'un 66/1 e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...’nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy birliğiyle 22.01.2024 tarihinde karar verildi.