Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1816 E., 2020/530 K.

SUÇ: Nitelikli yağma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2018 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148/1, 86/1, 86/3 a, 58, 53/1 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2019 tarihli ve 2018/880 Esas, 2019/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1 h, 168/3, 53, 58 inci maddeleri gereğince 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrir olduğuna ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.02.2020 tarihli ve 2019/1816 Esas, 2020/530 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1 (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Uyuşturucu bağımlısı olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/1 maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırma ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 150/1 ve 62 nci maddelerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdur ... ve ... in kardeş olup, sanık ...'in mağdur ...'in öz oğlu olduğu, mağdurların ve sanığın olay tarihinde ... Vakıf Üniversitesi Hastanesinde yatmakta olan ...'yu ziyarete gittikleri, sanığın hastane bahçesinde oldukları esnada mağdur ... para istediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine mağdurun çantasından zorla para almaya çalıştığı, kolundan çekiştirdiği esnada diğer mağdur ...'in sanığa müdahale ettiği, bunun üzerine sanığın mağdura engel olmak istediği esnada kafa atmak suretiyle mağduru darp ettiği ardından halası olan mağdur ...'in çantasından 1.300,00 TL para alarak olay yerinden kaçtığının, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Mağdurlar aşamalardaki ifadelerinde olay bölümü gibi (1) nolu bentteki gibi beyan etmiştir,

3.Sanık soruşturma aşamasında alınan ifadesinde özetle, ",, halamdan harçlık istedim bana sabah verdim sana yeter dedi ben ihtiyacım olduğu için tekrar istedim babam halama para vermemesi söyledi ben de sen karışma dedim babam bana vurmaya çalıştı bende babama kafa attım yumrukla vurdum daha sonra halam bana 100 TL verdi oradan uzaklaştım 1.300 TL almadım.." şeklinde, kovuşturma aşamasında ise ".. ben uyuşturucu madde bağımlısıyım, olay günü uyuşturucunun etkisi altındaydım hiçbirşey hatırlamıyorum, zararı gidermedim ben karakolda herhangi bir şey anlatmadım polisler bu şeklide yazmışlar" şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Mağdur ... hakkında düzenlenen adli rapor ve kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Uyuşturucu Bağımlısı Olan Sanık Hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/1 Maddesinin Uygulanması Gerektiğine, Eksik Araştırma İle Karar Verildiğine, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 150/1 ve 62 nci Maddelerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Mağdurların aşamalardaki kararlı ve birbiriyle uyumlu beyanları, sanığı tevil yollu ikrarı, kolluk tutanakları ve düzenlenen adli rapor, dosya kapsamından alacak ilişkisi olduğuna dair herhangi beyanın ileri sürülmediği, sanığın ceza sorumluluğunu etkileyecek bir kaydın da bulunmadığı dikkate alındığında, ilk derece mahkemesinin, ".. suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri zararın ağırlığı dikkate alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına.. sanığın geçmiş sabıkalı hali, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları dikkate alınarak olumlu kanaat edinilmediğinden hakkında TCK'nın 62.maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına.." dair gerekçesinde isabetlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı anlaşıldığından belirtilen nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Ancak, sanığın yağma eylemini gece sayılan zaman diliminde hastane bahçesinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması ve mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralanması ve suçun birden fazla nitelikli halinin ihlali gözetilerek aynı Yasa'nın 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususlar dikkate alınarak alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi; ayrıca sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, mağdur ...'in ise kovuşturma aşamasında alınan beyanında parasını geri alamadığını ancak zarar giderimi talebinin olmadığını beyan ettiği dikkate alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/3 2 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden noksan ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.02.2020 tarihli ve 2019/1816 Esas, 2020/530 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Gerekçe bölümü (2) numaralı paragrafta belirtilen eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 13.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.