Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/768 E., 2021/9 K.

SUÇ: Nitelikli yağma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2018/365 Esas, 2018/623 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2019/768 Esas, 2021/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi

Yağma suçunu işlemediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılanın 27.06.2016 tarihinde gündüz saatlerinde yolda yürürken yanında duran araçtan inen sanığın, belinden çıkardığı bıçağın kesici olmayan tarafını mağdurun boğazına dayayarak HTC marka cep telefonunu alarak araç ile uzaklaşması şeklinde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Şahsın araca bindiği sırada cebinden numara yazılı bir kağıt düşürdüğü ve bu kağıdın üzerinde sanığın adının yazdığı belirlenmiştir.

3.Katılan kovuşturma aşamasında sanığı kesin ve net şekilde teşhis etmiştir.

4.Sanık aşamalarda katılan ile arkadaş olduklarını, katılanın dükkanının ablası Nazmiye'nin evinin yakınında olması dolayısıyla sık sık görüştüklerini ve suç tarihinde de katılanın dükkanında olduğunu, cep telefonunu yarım saat müzik dinlemek amacıyla aldığını iddia etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanın telefonunu sanığa suç tarihinde rızası ile verdiğinin iddia edilmesi karşısında, öncelikle sanığın ablası ve katılanın komşusu olan Nazmiye'nin kimlik bilgilerinin tespit edilerek sanık ile katılan arasında arkadaşlık bulunup bulunmadığının sorulması, sanık ile katılan arasında suç tarihi öncesinde görüşme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, katılana ait telefonun IMEI numarasının tespit edilerek suç tarihi sonrasında kullanılıp kullanılmadığı, kullanıldıysa kimin tarafından kullanıldığına dair araştırma yapılmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarihli ve 2019/768 Esas, 2021/9 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 ncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.