Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/351 E., 2020/138 K.

SUÇLAR: Nitelikli tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın, olay günü kayınpederi olan mağduru, belindeki silahı çıkararak önce ölümle tehdit ettiği akabinde de silahın kabzesi ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu ve eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması,

2.Kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251. vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3.Yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca hakkında takdiri indirim uygulanan ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel mahkûmiyeti olmayan ve 5271 sayılı Kanunu'nun 231/5. maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, duyduğu pişmanlığa göre ileride suç işlemekten çekineceği kanaatine varılması sebebiyle 5237 sayılı Yasa'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine rağmen, ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu tartışılırken, "sanığın daha önceden mahkumiyetinin bulunması ve sanığın kişilik özelliklerine nazaran yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığından" şeklinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluştuğu halde ve erteleme gerekçesiyle de çelişki oluşturacak biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

17.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.