Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/376 E., 2022/114 K.

SUÇ: Nitelikli yağma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık Hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1 1.cümleden açılan kamu davasından mahkemece 5237 sayılı Kanun 106/1 1. Cümle, 62/1, 50/1 a, 52/2 maddesi gereği 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına yönelik mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyizi sonucu Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.07.2018 tarihli ve 2017/4359 Esas, 2018/13692 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu,

Mahkemenin bozma kararı üzerine iddianamedeki anlatım ve eyleme göre sanığa yağma suçundan ek savunma verilerek sanığın 5237 sayılı Kanun'un 148/1, 35, 62, 53 maddesi gereği 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkûmiyet kararı verildiğinin anlaşıldığı,

Mahkemenin gerekçeli kararında her ne kadar 5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesinin uygulanması gerektiğinin fark edilmiş ve bu husus çelişki oluşturacağı endişesiyle sanık hakkında kazanılmış hak uygulanarak daha önceki karar gereği yani 5237 sayılı Kanun'un 106/1 1. cümle, 62/1, 50/1 a, 52/2 maddesi gereği 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermesi yerine sanığın kazanılmış haktan mahrumiyetine sebebiyet vererek sanığın 1412 sayılı Yasa'nın 326/son maddesine muhalefet etmek suretiyle sanığa fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/376 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen kazanılmış hakkın korunmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/376 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle 3.000,00 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.