Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/439 E., 2020/1964 K.

SUÇ: Yağma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/6 Esas, 2018/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2019/439 Esas, 2020/1964 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Somut, şüpheden uzak ve kesin bir delil olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1 Olay tarihinde mağdurun saat 18.45 sıralarında cadde üzerinde yürüdüğü sırada daha önceden simaen tanıdığı sanığı ve ek takipsizlik kararı verilen S.P'yi gördüğü, sanığın mağdur ile konuşmak istediği, mağdurun konuşmak istemediğini söylemesi üzerine yanına gelerek cebinde bulunan İphone marka cep telefonunu aldığı,mağdurun telefonunu geri vermesini istediğinde mağdurun boğazını sıkıp itekleyerek olay yerinden kaçtıkları, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edildiği anlaşılmıştır.

2 Mağdurun durumu polislere haber verdiği, birlikte çevrede araştırma yaptıklarında mağdurun sanığı görerek polislere söylediği, polisleri gören sanığın olay yerinden kaçmaya çalıştığı bu sırada yanında bulunan ek takipsizlik kararı verilen S.P'nin polisler tarafından yakalandığı ve suça konu telefonun ek takipsizlik kararı verilen S.P'nin üzerinden ele geçirildiği, anlaşılmıştır.

3.Mağdurun aşamalarda alınan beyanı dosya arasında mevcuttur.

4.Sanığın aşamalarda alınan savunması dosya arasında mevcuttur.

5.Mağdura ait adli muayene raporunda. basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralandığının bildirildiği, anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Somut, Şüpheden Uzak ve Kesin Bir Delil Olmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurun aşamalardaki beyanları, adli muayene raporu, sanığın savunması ve tutanak içeriği karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2019/439 Esas, 2020/1964 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.